{"id":18589,"date":"2011-11-01T21:49:48","date_gmt":"2011-11-01T19:49:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=18589"},"modified":"2011-11-01T21:51:57","modified_gmt":"2011-11-01T19:51:57","slug":"o-estrano-caso-do-dr-phillips-e-o-lobishome-romasanta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/11\/01\/o-estrano-caso-do-dr-phillips-e-o-lobishome-romasanta\/","title":{"rendered":"O estra\u00f1o caso do Dr. Phillips e o lobishome Romasanta"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nJoseph Pierre Durand De Gros (gravado orixinal) e Romasanta (recreaci\u00f3n cinematogr\u00e1fica). <\/em><\/p>\n

Aqu\u00ed vai unha historia tan intrigante como cinematogr\u00e1fica ou de banda dese\u00f1ada. Prep\u00e1rense. <\/p>\n

Os irm\u00e1ns Castro Vicente, din\u00e1micos avogados e etn\u00f3grafos, adem\u00e1is de lectores de Cap\u00edtulo Cero, avis\u00e1ronme dunha estra\u00f1a descuberta que realizaron ao f\u00edo dunhas xornadas sobre Manuel Blanco Romasanta, o m\u00edtico Lobishome de Allariz. Aqu\u00ed podes ver a s\u00faa historia<\/a>. Tras ser apresado nun pobo de Toledo, Romasanta foi xulgado en Allariz, nun caso que tivo repercusi\u00f3ns internacionais polo truculento do asunto do lobishome asasino. Romasanta foi condeado a morte pero a ra\u00ed\u00f1a Isabel II indultouno. Unha das voces que clamaran polo indulto do asasino foi a dun curiosa e estra\u00f1a personaxe: o hipnotista franc\u00e9s Joseph-Pierre Durand de Gros, que env\u00eda unha carta desde a Universidade de Arxel, baixo o seud\u00f3nimo de Dr. Phillips, pedindo \u00e1 ra\u00ed\u00f1a que non se mate a Romasanta e se lle permita poder ser reco\u00f1ecido cientificamente. O Dr. Phillips estaba, ao parecer, exiliado en Arxel por “motivos pol\u00edticos” e \u00e9 autor dun destes tratados que orbitan entre a ciencia e o esoterismo tan cl\u00e1sicos dese momento do XIX: Electro-Dynamisme Vital, ou les relations physiologiques de l’esprit et de la matiere<\/em>, tam\u00e9n asinado baixo seud\u00f3nimo. O xulgado de Allariz indultou a Romasanta, pero negouse a que Romasanta fose reco\u00f1ecido polo Dr. Phillips, desobecendo \u00e1 ra\u00ed\u00f1a. <\/p>\n

Ou iso se cr\u00eda. <\/p>\n

<\/p>\n

O caso \u00e9 que non se soubo nada m\u00e1is de Romasanta tras ser indultado, onde fora parar e onde fora morrer. No seu relatorio, os irm\u00e1ns Castro Vicente recollen algunhas desas conxeturas:<\/p>\n

Algunhas versi\u00f3ns recollidas polo propio Jos\u00e9 Dominguez din que morreu no c\u00e1rcere de Celanova pouco despois por unha estrana enfermidade (remit\u00edndose ao historiador Alfredo Cid Rumbao); tam\u00e9n recolle a outra versi\u00f3n, quizais m\u00e1is popular entre os paisanos, que foi asasinado por un garda que o levou \u00e1 monta\u00f1a para que al\u00ed probara que era verdade que se pod\u00eda converter en lobo e que as balas non lle causaban dano\u2026 (\u00e1 que tam\u00e9n fai referencia Vicente Risco no seu discurso de ingreso na Real Academia). Outras versi\u00f3ns apuntan que morreu no c\u00e1rcere de Allariz. Estas versi\u00f3ns acaso est\u00e1n vinculadas co relato que recolle Camilo Jos\u00e9 Cela en \u201cMazurka para dos muertos\u201d, no que conta que morrera ao pouco tempo no c\u00e1rcere, sen especificar de onde, e que lle ofrec\u00edan unha misa todos os 29 de febreiro na capela de San Ver\u00edsimo de Espi\u00f1eiros ata a Guerra Civil.<\/p><\/blockquote>\n

Pero no transcurso de preparaci\u00f3n da conferencia, estes investigadores bateron cun novo dato. Na prensa madrile\u00f1a fal\u00e1base que Romasanta fora finalmente enviado a Ceuta. A cousa encaixaba. No C\u00f3digo Penal da \u00e9poca a cadea perpetua s\u00f3 se cumpr\u00eda en \u00c1frica, Canarias, ou Ultramar. Os irm\u00e1ns Castro Vicente consultaron na Biblioteca Nacional as amplias hemerotecas da instituci\u00f3n; non s\u00f3 aparec\u00eda indicado que Romasanta despraz\u00e1rase a Ceuta, sen\u00f3n que morrera al\u00f3, dun cancro de est\u00f3mago, “acaso un castigo divino polos seus crimes de antropofaxia”, como suxer\u00eda alg\u00fan xornal da \u00e9poca. <\/p>\n

O fascinante \u00e9 que a cousa non est\u00e1 nada clara. Os dous investigadores ourens\u00e1ns chamaron \u00e1s parroquias de Ceuta, buscando as partidas de defunci\u00f3n do reo. E non aparecen por ningures. Non hai un s\u00f3 rastro del nos documentos preservados. Falta documentaci\u00f3n nos Arquivos, ou \u00e9 escasa para diferentes momentos desta \u00e9poca, pero tam\u00e9n a viaxe a Ceuta, un novidoso dato, puido obedecer a unha decisi\u00f3n real. Interesouse a Ra\u00ed\u00f1a Isabel II porque o Dr. Phillips, o hipnotista Joseph-Pierre Durand de Gros, reco\u00f1ecera a Romasanta? Que aconteceu cando se atoparon? Ter\u00e1 que ver o feito de que non se consiga localizar a s\u00faa partida de defunci\u00f3n con este encontro?<\/p>\n

Faltan datos, se cadra unicamente por desleixo administrativo da \u00e9poca, pero se eu fose guionista, m\u00e1is al\u00e1 dos datos, xa estar\u00eda escribindo Romasanta II – Lobishome en \u00c1frica<\/em>. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Joseph Pierre Durand De Gros (gravado orixinal) e Romasanta (recreaci\u00f3n cinematogr\u00e1fica). Aqu\u00ed vai unha historia<\/p>\n

Ler a historiaO estra\u00f1o caso do Dr. Phillips e o lobishome Romasanta<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":18590,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-18589","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18589","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18589"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18589\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18590"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18589"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18589"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18589"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}