{"id":17479,"date":"2011-09-19T17:46:09","date_gmt":"2011-09-19T15:46:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=17479"},"modified":"2011-09-20T11:46:52","modified_gmt":"2011-09-20T09:46:52","slug":"localizados-novos-campamentos-romanos-en-galicia-e-nas-suas-fronteiras","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/09\/19\/localizados-novos-campamentos-romanos-en-galicia-e-nas-suas-fronteiras\/","title":{"rendered":"Localizados novos campamentos romanos en Galicia e nas s\u00faas fronteiras"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nO campamento romano da Recacha controlando o val do r\u00edo Balouta e o oriente galego<\/em><\/p>\n

A primeira lecci\u00f3n da Historia \u00e9 que non hai verdades inmutables. As\u00ed que hoxe podemos ver unha historia tan interesante como esta. Ata agora, en Galicia conservabamos dous campamentos romanos: Aquis Querquennis, en Bande (Ourense) e Cidadela (Sobrado dos Monxes). Trat\u00e1base de campamentos moi estables, vinculados \u00e1 explotaci\u00f3n do territorio, construci\u00f3n e control das v\u00edas de comunicaci\u00f3n xa establecidas, etc. Pero a presenza de castra aestiva<\/em>, de campamentos de campa\u00f1a, puntuais, de construci\u00f3n r\u00e1pida, destinados a albergar as tropas na conquista do territorio, ata agora non estaban documentados. Nos \u00faltimos anos, o co\u00f1ecemento da conquista romana do norte da Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica \u00e9 cada vez maior. Grazas a traballos coma os de Eduardo Peralta en Cantabria, chegamos a co\u00f1ecer aut\u00e9nticos escenarios b\u00e9licos da loita entre ind\u00edxenas e romanos, e sabemos que as cr\u00f3nicas non ment\u00edan. A Conquista foi moi dura. Pero ata agora o groso da presenza militar romana estaba localizada entre Cantabria e o oriente asturiano. <\/p>\n

No n\u00famero 30 da revista Gallaecia<\/em> -a publicaci\u00f3n anual do Departamento de Historia I da USC- pres\u00e9ntase o seguinte artigo: “Nuevas evidencias de la presencia militar romana en el extremo occidental de la Cordillera Cant\u00e1brica”, redactado polos investigadores Andr\u00e9s Men\u00e9ndez, David Gonz\u00e1lez, Valent\u00edn \u00c1lvarez e Jes\u00fas Ignacio Valent\u00edn. Neles dan conta dun achado que levaba uns meses circulando por remotos blogs e foros de patrimonio. A localizaci\u00f3n de dous sitios arqueol\u00f3xicos de extremado interese nos conf\u00edns de Galicia, Asturias e Le\u00f3n. <\/p>\n

\"\"
\nCampamento da Recacha<\/em><\/p>\n

\"\"
\nCampamento de A Granda das Xarras<\/em><\/p>\n

Tr\u00e1tase de dous establecementos militares romanos de circunstancias, constru\u00eddos na alta monta\u00f1a ancaresa, a m\u00e1is de 1200 metros de altura, nunhas impresionantes localizaci\u00f3ns que eran portos naturais entre as infranqueables serras da \u00e1rea. O primeiro deles, A Recacha, est\u00e1 en territorio da Galicia actual, en Navia de Suarna, e \u00e9 un espectacular fort\u00edn romano que se adapta \u00e1 topograf\u00eda dun monte que permite un gran control estrat\u00e9xico desa \u00e1rea de Galicia. O outro emprazamento, moi pr\u00f3ximo, ch\u00e1mase a Granda das Xarras, e est\u00e1 repartido entre Asturias e Le\u00f3n. Este segue m\u00e1is as normas da edificaci\u00f3n militar romana e abrangue m\u00e1is de cinco hect\u00e1reas. O alucinante \u00e9 que na memoria local dos habitantes da \u00e1rea, nas lendas, eles precisaban que al\u00ed viviran romanos<\/em> e non mouros, como \u00e9 o habitual. <\/p>\n

\"\"
\nLocalizaci\u00f3n de A Recacha (esquerda) e Granda das Xarras (dereita)<\/em><\/p>\n

Os investigadores non te\u00f1en d\u00fabidas da tipolox\u00eda dos sitios arqueol\u00f3xicos. Son campamentos temporais destinados a albergar as lexi\u00f3ns conquistadoras durante as guerras do s\u00e9culo I d.C., que trouxeron ao mesmo emperador Augusto \u00e1 Pen\u00ednsula para organizar os combates. Est\u00e1n en moi bo estado de conservaci\u00f3n, segundo estes expertos, e poder\u00edan fornecer unha interesante informaci\u00f3n sobre os combates na \u00e1rea dos Ancares e aleda\u00f1os. <\/p>\n

Aqu\u00ed est\u00e1 a localizaci\u00f3n<\/a> dos campamentos.<\/p>\n

A conquista romana de Gallaecia \u00e9 un dos grandes temas da arqueolox\u00eda galega, e del xa temos falado moitas veces no blog. Se ben hai numerosas evidencia dos combates nos montes de Cantabria e Asturias oriental, o escenario galego estaba (e est\u00e1) en entredito por alg\u00fans, a\u00ednda que cada vez hai m\u00e1is datos que inclinan a balanza cara un lado. Estes novos achados levan as guerras c\u00e1ntabras m\u00e1is ao oeste, \u00e1 fronteira da Gallaecia actual. O contexto, con todo, \u00e9 a loita contra os monta\u00f1eses -\u00e9 dicir, \u00e9 o mesmo grupo de pobos galaicos, astures e c\u00e1ntabros do atopado agora m\u00e1is ao leste, pero ao mellor \u00e9 algo m\u00e1is. <\/p>\n

Este xoves pola tarde -se non se cambian as previsi\u00f3ns- pasen por Cap\u00edtulo Cero para ver algo que lles intrigar\u00e1 e -ao mellor- lles conmover\u00e1, neste sentido. <\/p>\n

Unha \u00faltima reflexi\u00f3n. Non deixa de ser sintom\u00e1tico que, mentres unha das fortificaci\u00f3ns est\u00e1 en territorio galego, sexan arque\u00f3logos asturianos os que dean a co\u00f1ecer o achado. Como eles din, cada vez saben m\u00e1is que buscar. E fan un esforzo por atopalo. O xacemento galego, o da Recacha, estaba inventariado xa pola Xunta pero non identificado como campamento romano. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

O campamento romano da Recacha controlando o val do r\u00edo Balouta e o oriente galego…<\/p>\n

Ler a historiaLocalizados novos campamentos romanos en Galicia e nas s\u00faas fronteiras<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":17480,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":["post-17479","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-notas-arqueoloxicas","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17479","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17479"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17479\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17480"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17479"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17479"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17479"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}