{"id":17189,"date":"2011-09-03T00:09:36","date_gmt":"2011-09-02T22:09:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=17189"},"modified":"2011-09-08T00:34:41","modified_gmt":"2011-09-07T22:34:41","slug":"cumios-luminosos-no-trentino","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/09\/03\/cumios-luminosos-no-trentino\/","title":{"rendered":"Cumios luminosos no Trentino"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_1.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Fotos: Sole<br \/>\n<\/em><br \/>\nNon \u00e9 das zonas m\u00e1is tur\u00edsticas de Italia (para o turismo espa\u00f1ol), pero posiblemente si \u00e9 das m\u00e1is fermosas. O Trentino e o Alto Adigio son as rexi\u00f3ns que, por riba do Veneto, confl\u00faen con Su\u00edza, Austria e Alema\u00f1a, conformando unha rexi\u00f3n de potente identidade propia marcada polos Dolomitas e os Alpes. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_2.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Castelo e lago de Toblino<\/em><\/p>\n<p>Cando visitas no Trentino tes a percepci\u00f3n de que, ag\u00e1s o idioma, acabas de sa\u00edr de Italia para entrar nalg\u00fan tipo de pa\u00eds xerm\u00e1nico perdido nas monta\u00f1as. Aqu\u00ed e acol\u00e1, en outeiros cabo dos grandes macizos calizos que abraian nos Alpes, castelos de conto de fadas sobreviven desde os tempos feudais, coma o castelo do lago de Toblino, hoxe en parte restaurante, abeirado nun lago que \u00e9 unha importante reserva biol\u00f3xica. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_3.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Lago de Caldonazzo<\/em><\/p>\n<p>Por aqu\u00ed pasaron importantes v\u00edas de comunicaci\u00f3n que marcaron o curso de Centro Europa. A xente vive cabo de fermos\u00edsimos lagos e o silencio \u00e9 absoluto. Se queres pasar unhas vacaci\u00f3ns marchosas vai a Ibiza. Pero aqu\u00ed, pola tarde, cando retornamos todos ao lago de Caldonazzo, onde nos sentamos a ler e a ba\u00f1arnos entre as monta\u00f1as e os veleiros, a xente trae as botas cheas de terra. Aqu\u00ed abaixo, no val, a civilizaci\u00f3n e a tranquilidade. Pizzas pola noite, vac\u00fan local. Estamos no Camping Punta dei Indiani e isto non parece Italia. Silencio, tranquilidade, discretas familias de menos de oito membros. Unha gran opci\u00f3n para parar por a\u00ed, preto de Trento (a\u00ednda que no web non te din que o tren pasa polo medio do camping). <\/p>\n<p>Al\u00f3 enriba, pola contra, a bravura da monta\u00f1a. Filas de alpinistas italianos, alem\u00e1ns e austriacos percorren as cadenas de montes, os complexos. Ves desde beb\u00e9s protexidos por prendas especiais ata vellos de setenta e pico anos. Aqu\u00ed a monta\u00f1a \u00e9 realmente unha opci\u00f3n. Monta\u00f1as que brillan, monta\u00f1as brancas que resta\u00f1an ao sol. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_7.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Cando aparece diante nosa o complexo de Brenta ficamos pampos, ollando cara el. Nubes m\u00f3vense moi lentamente entre os picos. A impresi\u00f3n -fix\u00e1devos como cambia a memoria e a percepci\u00f3n- \u00e9 a de estar vendo algo que non \u00e9 real: unha creaci\u00f3n de Photoshop ou de aplicaci\u00f3ns espectaculares de fotorrealismo imaxinario como Terragen. Pero son aut\u00e9nticos. O escrupuloso coidado da paisaxe d\u00e1che unha idea estra\u00f1a: a dunha enso\u00f1aci\u00f3n. Non sabes que \u00e9 antigo e que \u00e9 moderno. Non sabes que \u00e9 real e que \u00e9 creado. A natureza aqu\u00ed \u00e9 tan fastuosa que d\u00e1 a impresi\u00f3n de ter unha boa partida do Ministerio de Turismo para constru\u00edr monta\u00f1as e fervenzas. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Na banda do Adamello-Brenta, a fervenza de Nardis desp\u00e9\u00f1ase nun angosto val no que os r\u00edos, como nestas terras alpinas, caen azuis, fr\u00edos, pouco profundos, como se se apuntaran de imprevisto \u00e1 festa da primavera e ao ver\u00e1n. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_8.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/trentino_9.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Desde Madonna di Campiglio subimos \u00e1 tardi\u00f1a a cami\u00f1ar por estes cumios, abrai\u00e1ndonos ante isto: <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" frameborder=\"0\" src=\"http:\/\/www.photosynth.net\/embed.aspx?cid=6942667e-236e-4dbc-aa25-3d59038f5751&#038;delayLoad=true&#038;slideShowPlaying=false\" width=\"620\" height=\"420\"><\/iframe><\/p>\n<p>\u00c9 un espect\u00e1culo xeol\u00f3xico. A pedra, sometida \u00e1 contracci\u00f3n e distanci\u00f3n dos cambios de temperatura, escacha continuamente. Todo o macizo de Brenta esfarag\u00fallase desde hai ducias de miles de anos, creando unha paisaxe tan complexa e fragmentaria que \u00e9 imposible de contemplar. <\/p>\n<p>Ao volvermos, nos refuxios, os monta\u00f1eiros quitan as botas e toman o sol, apoiados nos muros, cunha cervexa morna, alemana. Te\u00f1en os ollos cheos de cousas. N\u00f3s tam\u00e9n. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>No norleste de Italia, as rexi\u00f3ns de Trento e Alto Adigio son os ecos dun pa\u00eds encantado perdido entre as monta\u00f1as. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/09\/03\/cumios-luminosos-no-trentino\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Cumios luminosos no Trentino<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":17196,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,2,19,8],"tags":[],"class_list":["post-17189","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-diario","category-italia","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17189","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17189"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17189\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17196"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17189"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17189"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17189"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}