{"id":16699,"date":"2011-07-18T23:27:17","date_gmt":"2011-07-18T21:27:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=16699"},"modified":"2011-07-21T09:24:37","modified_gmt":"2011-07-21T07:24:37","slug":"16699","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/07\/18\/16699\/","title":{"rendered":"Dos Palillos: unha proposta asi\u00e1tica no coraz\u00f3n do Raval"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>\u00c1 tardi\u00f1a, polas estreitas r\u00faas do Raval, escoitas un estrondo que se achega ata aqu\u00ed. Curiosa estampa: <i>skaters<\/i> de todas as idades -e hainos ben medrados- que retornan \u00e1s s\u00faas casas ou cami\u00f1an cara outra pista de <em>skate <\/em>desde a praza do Centre de Cultura Contempor\u00e0nea de Barcelona, onde andiveron toda a tardi\u00f1a. Os <em>skaters<\/em> pasan en procesi\u00f3n, como animais mitol\u00f3xicos urbanos, pola porta desta nova proposta gastron\u00f3mica barcelonesa, o <a href=\"http:\/\/www.dospalillos.com\/\">Dos Palillos<\/a> [T: 933 040 513\/ <a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?msid=210066705712329425773.00000111d78e2747569d4&#038;msa=0&#038;ll=41.384706,2.16819&#038;spn=0.007446,0.009559\">localizaci\u00f3n<\/a>], un proxecto interesante levado a cabo por Albert Raurich, xefe de coci\u00f1a durante moitos anos en El Bulli, e a s\u00faa muller, a xaponesa Tamae Imachi. <\/p>\n<p>Dos Palillos \u00e9 un sitio ben curioso. Desde f\u00f3ra, cando miras ao seu interior, ves o t\u00edpico min\u00fasculo bar do Barrio G\u00f3tico de Barcelona: todo el unha longa barra e un estreito espazo entre os asentos e a parede de enfronte, a\u00ednda decorado como estes miles de bares que hai na cidade condal. Pero o Dos Palillos agocha un secreto detr\u00e1s desta cortina, na que ves a xente sentada. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>\u00c9 a <em>barra asi\u00e1tica<\/em> e non, non \u00e9 un sitio para satisfacer perversi\u00f3ns sexuais. Un espazo que se abre de repente ao redor da coci\u00f1a na que s\u00f3 se sirven dous men\u00fas degustaci\u00f3n de inspiraci\u00f3n radicalmente asi\u00e1tica. Unha boa parte xaponesa e chinesa pero tam\u00e9n con incursi\u00f3ns a outras gastronom\u00edas do sudeste asi\u00e1tico. Producto, peixe, algo de marisco; men\u00fas longos con combinaci\u00f3ns ecl\u00e9cticas, unha discreta carta de vi\u00f1os con predominio dos brancos (como parece evidente nun men\u00fa xapon\u00e9s), con pratos aparentemente sinxelos nos que se combinan coci\u00f1as preparadas ao momento, coma os wok de verduri\u00f1as, ata carnes feitas a lume moi lento, como unha suculenta papada ib\u00e9rica. As\u00ed son alg\u00fans dos pratos do men\u00fa degustaci\u00f3n longo do Dos Palillos:<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_7.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_8.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_9.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/dos_palillos_10.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Os comensais asistimos, ao redor desta coci\u00f1a, ao ritual da preparaci\u00f3n do prato, do pase directamente entre coci\u00f1eiro e comedor. A xente que estamos ao redor destas coci\u00f1as procedemos de todas partes: insisto, que ben o montou Barcelona ao redor da gastronom\u00eda. A disposici\u00f3n do lugar, a pequenez, o dese\u00f1o un tanto desanxelado, d\u00e1 a sensaci\u00f3n de que estamos nunha \u00e1rea un tanto canalla da cidade. Os pratos saben un pouco a iso. <\/p>\n<p>Dos Palillos non \u00e9 o mellor asi\u00e1tico de Barcelona, e non sei se o pretende. O Koy Shunka, que <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/index.php\/2009\/11\/19\/restaurante-koy-shunka-a-experiencia-que-nunca-queres-que-remate\/\">recomendamos con gusto en Cap\u00edtulo Cero<\/a>, \u00e9 moito mellor: un produto m\u00e1is limpo, un prato m\u00e1is impecable, unha certa dimensi\u00f3n certeira na proporci\u00f3n dos sabores, unha discreta combinaci\u00f3n de gastronom\u00eda xaponesa e catalana. Dos Palillos \u00e9 m\u00e1is turbio, m\u00e1is ecl\u00e9ctico, se cadra m\u00e1is explorador. Ten outro encanto, un encanto canalla, algo rufi\u00e1n, algo de imprevisible e imperfecto. G\u00fastame o Dos Palillos para vivir unha noite urbana m\u00e1is inesperada. E o Koy Shunka para unha experiencia gastron\u00f3mica plena. <\/p>\n<p>O men\u00fa longo do Dos Palillos custa 70 euros. Con vi\u00f1o a cousa anda nos 90 euros. Ch\u00e9galle ben. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>No coraz\u00f3n do Raval, Albert Raurich, antigo xefe de coci\u00f1a de El Bulli, e Tamae Imachi rexentan este bar asi\u00e1tico con sorpresa canalla ao fondo. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/07\/18\/16699\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Dos Palillos: unha proposta asi\u00e1tica no coraz\u00f3n do Raval<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16700,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,7],"tags":[],"class_list":["post-16699","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16699","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16699"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16699\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16700"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16699"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16699"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16699"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}