{"id":16652,"date":"2011-07-15T17:03:58","date_gmt":"2011-07-15T15:03:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=16652"},"modified":"2011-07-19T00:26:11","modified_gmt":"2011-07-18T22:26:11","slug":"o-restaurante-atica-e-a-outra-barcelona-gastronomica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/07\/15\/o-restaurante-atica-e-a-outra-barcelona-gastronomica\/","title":{"rendered":"O restaurante \u00c1tica e a outra Barcelona gastron\u00f3mica"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/gastro_bcn_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Hai outra Barcelona gastron\u00f3mica m\u00e1is al\u00e1 das luces e do glamour dos sitios que, merecida ou inmerecidamente, aparecen nas gu\u00edas, nas recomendaci\u00f3ns ou nas revistas de compa\u00f1\u00eda a\u00e9rea. \u00c9 unha Barcelona de barrios, que se resume de xeito marabilloso nesa marabilla que \u00e9 El Ingenio, un obradoiro de disfraces e figuras de cart\u00f3n pedra con m\u00e1is de 160 anos de existencia, metido no coraz\u00f3n do Barrio G\u00f3tico. Co\u00f1\u00e9zoo da man de <a href=\"http:\/\/delicies.blogspot.com\/\">Sara Maria Aix\u00e0s<\/a>, despois dunha intensa e r\u00e1pida visita a alg\u00fans dos deliciosos obradoiros artesanais que a\u00ednda fican no coraz\u00f3n da vella Barcelona: lugares que souberon manter a s\u00faa identidade artesanal e vestila no coraz\u00f3n desta cidade tan contempor\u00e1nea, como Vila Viniteca, o gran complexo de vi\u00f1os que ocupa varios locales en edificios pr\u00f3ximos con diferentes usos, e de onde me trouxen, inevitablemente, algunhas xoias da viticultura catalana. Tomamos caf\u00e9s incribles, tr\u00f3uxenme butifarras de curry e maz\u00e1, percorremos tostadores de am\u00e9ndoas&#8230;Detr\u00e1s de estas porti\u00f1as pequenas da cidade vella ac\u00f3chase un mundo que leva a gastronom\u00eda a un territorio cl\u00e1sico, c\u00f3modo, cheo de notas reco\u00f1ecibles que te acompa\u00f1an toda a vida. <\/p>\n<p>Lugares \u00e1s veces secretos e \u00e1s veces m\u00e1is populares, pero \u00e9 aqu\u00ed onde latexa a profunda alma gourmet desta fermosa cidade mediterr\u00e1nea. <a href=\"http:\/\/www.baixagastronomia.cat\/\">Mar Calpena<\/a> e Sara Mar\u00eda l\u00e9vanme xantar ao restaurante \u00c1tica [T: 934906535 \/ <a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?msid=210066705712329425773.00000111d78e2747569d4&#038;msa=0&#038;ll=41.381703,2.134566&#038;spn=0.01478,0.019119\">localizaci\u00f3n<\/a>], unha aut\u00e9ntica sorpresa no barrio de Sants, lonxe dos circu\u00edtos tur\u00edsticos de Barcelona. O \u00c1tica \u00e9 un dos restaurantes de cabeceira dos blogastr\u00f3nomos catal\u00e1ns, pola s\u00faa espectacular relaci\u00f3n calidade prezo. &#8220;Eu creo que \u00e9 a mellor de Barcelona&#8221;, asegura Mar Calpena. Abof\u00e9 que o parece. Este modesto local saca \u00e1 mesa ricas marabillas de coci\u00f1a de ra\u00edz catalana: ensaladi\u00f1as, exaltaci\u00f3n do porco, verduras de tempada&#8230;<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/gastro_bcn_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Este tartar de salm\u00f3n, por exemplo, estaba espectacular, en especial por esa cama de berenxena asada que era de chorar. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/gastro_bcn_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Chipir\u00f3ns con preve de cabeza, unhas carrilleiras que eran manteca pura, practicamente pecaminosas do intensas que eran&#8230;<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/gastro_bcn_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Un carpaccio de p\u00e9s de porco, pero non hab\u00eda ser a \u00fanica. Mirade estes marabillosos (e ir\u00f3nicos) <em>Peus de porc sense feina<\/em> (p\u00e9s de porco sen traballo):<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/gastro_bcn_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Rematamos con vi\u00f1o doce, disfrutando de sabores de infancia, queixos, chocolate con sal (un gran achado do mundo larpeiro catal\u00e1n). <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/gastro_bcn_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>A cousa, cunha botelli\u00f1a de vi\u00f1o do Montsant (tinto necesario para esta comida lixeira que nos papamos), saiu en 30 euros por cabeza. Para BCN o prezo est\u00e1 moi ben. <\/p>\n<p>\u00c1tica \u00e9 destes restaurantes que espertan emoci\u00f3ns nos amigos. A cada novo prato, Sara e Mar -e Massitet polo twitter- lembraba outros pratos m\u00e1is, pequenas obras artesanas de gastronom\u00eda que provocan que co\u00f1ezas tan ben os sabores dun local coma aos personaxes da t\u00faa serie de TV favorita. Descubrir o \u00c1tica coas mi\u00f1as amigas foi un aut\u00e9ntico luxo, un  aut\u00e9ntico pracer. Intercambiar vi\u00f1os, risas, chismes e descubertas l\u00e9vante ao mellor da gastronom\u00eda: a sensaci\u00f3n de compartir o que te fai feliz. <\/p>\n<p>Moitas grazas, mozas!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tras das porti\u00f1as do Barrio G\u00f3tico, en barrios lonxe da turba tur\u00edstica, a cidade de Barcelona apaga as luces de ne\u00f3n gastron\u00f3micas e conv\u00e9rtese nun espazo de sinxelos e coti\u00e1s praceres gourmet. Entre eles, o restaurante \u00c1tica, no barrio de Sants. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/07\/15\/o-restaurante-atica-e-a-outra-barcelona-gastronomica\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">O restaurante \u00c1tica e a outra Barcelona gastron\u00f3mica<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16653,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,7,8],"tags":[],"class_list":["post-16652","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16652","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16652"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16652\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16653"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16652"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}