Estes d\u00edas hai un congreso do vi\u00f1o en Monforte no que alg\u00fans dos ponentes certifican en voz alta o que pensa todo o mundo. Na Ribeira Sacra ou no Ribeiro, por non dicir en Valdeorras, a penas se aproveita o potencial tur\u00edstico enol\u00f3xico. Pero este derroche (e eu creo que \u00e9 derroche todo aquelo que non se aproveita) \u00e9 l\u00f3xico: ningunha destas tres \u00e1reas carece das infraestruturas b\u00e1sicas para o turismo enol\u00f3xico, que \u00e9 un turismo sobre todo frecuentado por un segmento de p\u00fablico maduro, de nivel econ\u00f3mico medio-alto. En ning\u00fan destas tres denominaci\u00f3ns hai restaurantes de referencia con acertadas selecci\u00f3ns de vi\u00f1os da zona, que respondan \u00e1s esixencias dun p\u00fablico gourmet. A xente do Ribeiro s\u00e1beo moito, e ten habido proxectos de solucionar isto no propio casco de Ribadavia. En Ribeira Sacra Fernando Algueira acabou por montar o seu propio restaurante na adega. E en Valdeorras a oferta a\u00ednda \u00e9 m\u00e1is preocupante. Adem\u00e1s, o restaurante de adega, sendo unha oferta moi interesante, non cumpre esa funci\u00f3n de representaci\u00f3n dunha denominaci\u00f3n, con diversidades, rarezas e un profundo co\u00f1ecemento do territorio. Iso puideno ver no Barolo, en Piamonte. Non \u00e9 que houbera unha grande infraestrutura tur\u00edstica, pero a que hab\u00eda serv\u00eda as expectativas destes enoviaxeiros. <\/p>\n
Adem\u00e1is, as adegas, ag\u00e1s casos moi contados, non est\u00e1n preparadas para a recepci\u00f3n de visitantes. A\u00ednda que andar perdido por Amandi ten o seu encanto, iso s\u00f3 nos gusta a alg\u00fans enotarados: ao turista convencional ver que o seu GPS est\u00e1 ao borde do colapso cando consegue chegar a un galp\u00f3n coa porta pechada non lle gusta nada e mesmo lle crea stress. Os v\u00eddeos, adem\u00e1is, non invitan nada. Son moi cr\u00edtico que este que vos vou ensinar. Debeu valer unha pasta, pero carece dunha historia, non atrae case nada. E ten o que denomino o ‘mal dos dep\u00f3sitos de aluminio’. Ao minuto de comezar xa me est\u00e1n ensinando dep\u00f3sitos. Eu sei que iso lle encanta a un adegueiro, que investiu unha pasta neles e queda moi hixi\u00e9nico. Pero a un turista, nun v\u00eddeo promocional, imp\u00f3rtalle un pemento. Os v\u00eddeos hai que constru\u00edlos para os visitantes, non para os adegueiros. <\/p>\n