{"id":15353,"date":"2011-03-15T09:42:53","date_gmt":"2011-03-15T07:42:53","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=15353"},"modified":"2011-03-15T09:43:44","modified_gmt":"2011-03-15T07:43:44","slug":"as-montanas-de-john-parminter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/03\/15\/as-montanas-de-john-parminter\/","title":{"rendered":"As monta\u00f1as de John Parminter"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/parminter_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/parminter_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>A visi\u00f3n da monta\u00f1a nunca cansa. Combina dous tempos, en si mesmos, e parad\u00f3xicos. En primeiro lugar, a certeza de que a monta\u00f1a, polo feito de selo, tam\u00e9n est\u00e1 sometida a un reloxio biol\u00f3xico que a transforma sen remedio, pero a unha escala que nunca acadaremos. Somos comos dous seres vivos condenados a vivir en planos distintos. Pero cando se observa a monta\u00f1a, chega o segundo tipo de tempo. Aquel que vai m\u00e1is r\u00e1pido que n\u00f3s. Aquel que transforma en segundos unha capa vexital, que fai que as cores dunha ladeira duren s\u00f3 un relampo, que provoca que a monta\u00f1a sexa distinta cada d\u00eda cando te espertas. Por iso a monta\u00f1a nunca cansa.  <\/p>\n<p>E por iso me gustan as monta\u00f1as de John Parminter. Monta\u00f1as vellas, do Distrito dos Lagos ingl\u00e9s e das Highlands escocesas. Aqu\u00ed est\u00e1 <a href=\"http:\/\/www.viewlakeland.com\/\">o seu sitio oficial.<\/a> (<a href=\"http:\/\/agaudi.wordpress.com\/2009\/09\/29\/john-parminter-fotografias\/\">v\u00eda<\/a>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A visi\u00f3n da monta\u00f1a nunca cansa. Combina dous tempos, en si mesmos, e parad\u00f3xicos. En&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2011\/03\/15\/as-montanas-de-john-parminter\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">As monta\u00f1as de John Parminter<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27778,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[36],"tags":[],"class_list":["post-15353","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-imaxe","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15353","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15353"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15353\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27778"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15353"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15353"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15353"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}