{"id":14003,"date":"2010-11-22T22:52:03","date_gmt":"2010-11-22T20:52:03","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=14003"},"modified":"2010-11-24T01:07:36","modified_gmt":"2010-11-23T23:07:36","slug":"14003","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/11\/22\/14003\/","title":{"rendered":"Un solpor cara os templos"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_1.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Fotos: Sole<\/em><\/p>\n<p>No alto dunha cresta monta\u00f1osa, entre o mar e o interior, no estremo da placa que \u00e9 a antiga cidade de Akragas, a actual Agrigento, est\u00e1 esta secuencia de marabillas: o Val dos Templos [<a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?ie=UTF8&#038;hl=es&#038;t=h&#038;oe=UTF8&#038;num=200&#038;start=396&#038;msa=0&#038;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&#038;ll=37.41271,13.786469&#038;spn=0.864977,1.360931&#038;z=10&#038;iwloc=000495aa7f65d6cf78b09\">localizaci\u00f3n<\/a>]. \u00c9 un dos sitios tur\u00edsticos m\u00e1is famosos de Sicilia: os tours despr\u00e1zanse expresamente de Palermo ata aqu\u00ed para ver o Val e marchar de novo ao seu hotel noutra banda da illa. <\/p>\n<p>Vimos por primeira vez os templos cando xa case era de noite. O sol p\u00fa\u00f1ase no Mediterr\u00e1neo e os templos estaban tinguidos dunha luz laranza intensa que os fac\u00eda absolutamente enso\u00f1adores. <\/p>\n<p>Esa noite ba\u00f1\u00e1monos nas Dunas de Fiumenaro; a auga, fresca, baixo un enorme c\u00e9o de estrelas; ao fondo, o porto Emp\u00e9docles. En silencio, o chapoteo, algunha robaliza chimpando ondas, os templos, al\u00f3 enriba, iluminados fugazmente, convertidos en cazadores de sombras que os consum\u00edan. Os templos \u00e1s divinidades ergu\u00edanse sobre a cresta para que os viran os navegantes. Part\u00edanse das ct\u00f3nicas, as misteriosas entidades que nos conectaban coas forzas m\u00e1is profundas e terribles do mundo, para chegar ata o mundo de Hera, a se\u00f1ora ol\u00edmpica. Unha secuencia de marabillas arquitect\u00f3nicas que Atenas envidiar\u00eda. Esta \u00e9 a Magna Grecia: salgada, so\u00f1adora, orgullosa, m\u00e1is que a mesma metr\u00f3pole. <\/p>\n<p>Hai que subir \u00e1 cresta para aturar a calor despiadada ben cedo, contra as 8:30 ou 9:00 da ma\u00f1\u00e1. A esa hora, a\u00ednda se pode remontar a cresta e admirar os templos dedicados, moitos deles, a deuses ignotos, a\u00ednda que <em>comercialmente<\/em> se lle adxudiquen deidades coma nun sorteo. Durante moitos anos, esta era a estampa rom\u00e1ntica:<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/hackert.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Carne de canteira durante s\u00e9culos. R\u00edanse dos turistas que aqu\u00ed vi\u00f1an, ata que se decataron de que os turistas tra\u00edan di\u00f1eiro. Estes sete templos, erguidos entre os s\u00e9culos VI e V a.C., revelan a perfecci\u00f3n da s\u00faa factura. Ver\u00edao noutro sitio de Sicilia espectacular do que vos falarei. O que me atrae \u00e9 a perfecci\u00f3n destes espazos. A s\u00faa perdurabilidade t\u00farbame dun xeito que non sei explicar. Como se estiveran dese\u00f1ados para xeraci\u00f3ns posteriores, non sei. En certo xeito, atopo coincidencias entre eles e os d\u00f3lmenes, a\u00ednda que non o pareza. Na s\u00faa custosa construci\u00f3n o factor tempo ten un sentido tan amplo que non acado a comprendelo completamente. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_7.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Non podo evitar, con todo, apreciar a ru\u00edna m\u00e1is desfeita. O Olimpieion. Ti\u00f1ades que ver a enorme cantidade de masas ca\u00eddas. Dimensi\u00f3ns absolutamente colosais, tanto como estas d\u00faas figuras que durmen mirando cara o sol. Os telam\u00f3ns, sostentes do mundo, fragmentados e reunidos, figuras bipolares, que son columna e estatua, deus e t\u00e9cnica de construci\u00f3n, son parte deste tempo inmemorial. Entend\u00edn o enorme poder evocador do mundo grego: fronte \u00e1 exhuberancia romana, estes espazos parecen ser escritos desde o final da nosa cultura, non desde o principio. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_8.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_9.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/agrigento_10.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Miro para atr\u00e1s cando marcho de Agrigento, ao alto desa cresta de fermosas columnas, co templo de Hera coronando a plataforma na que viviu e loitou a vella e orgullosa Akragas. Miro para atr\u00e1s e non me convirto en sal: iso \u00e9 porque os templos pervivir\u00e1n moito m\u00e1is ca n\u00f3s. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Agrigento, a antiga Akragas, garda o m\u00e1is importante tesouro da Magna Grecia en Sicilia. Nunha cresta suc\u00e9dense templos que dialogan entre a antiga cidade, pouco escavada, e o mar que se abre a \u00c1frica. Hai que velos cando menos unha vez na vida. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/11\/22\/14003\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Un solpor cara os templos<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27755,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,19,18,8],"tags":[],"class_list":["post-14003","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-italia","category-notas-arqueoloxicas","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14003","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14003"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14003\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27755"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14003"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14003"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14003"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}