{"id":13764,"date":"2010-11-10T01:28:36","date_gmt":"2010-11-09T23:28:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=13764"},"modified":"2010-11-13T21:15:03","modified_gmt":"2010-11-13T19:15:03","slug":"siracusa-arelas-de-expatriados","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/11\/10\/siracusa-arelas-de-expatriados\/","title":{"rendered":"Siracusa: arelas de expatriados"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_13.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Fotos: Sole<\/em><\/p>\n<p>No delicioso libro <em>A History of Sicily<\/em> (Finley, Smith e Duggan) n\u00e1rrase en detalle a historia da colonizaci\u00f3n grega da illa de Sicilia, e o proceso pol\u00edtico polo cal un grupo de colonizadores deriva en tiranos c\u00e9lebres como Dionisio de Siracusa: toda unha lecci\u00f3n que se repetir\u00e1 ao longo dos s\u00e9culos. Contra o s\u00e9culo VIII a.C., os conflitos sociais, pol\u00edticos e demogr\u00e1ficos da Grecia antiga provocaron a sa\u00edda en masa dos colonizadores, que percorreron as costas mediterr\u00e1neas. En Sicilia os gregos atoparon un novo mundo, unha terra de promisi\u00f3n: o desenvolvemento das <em>polis<\/em> na illa, a unha r\u00e1pida velocidade, s\u00f3 \u00e9 explicable ante esp\u00edritos dispostos a deixar atr\u00e1s as r\u00e9moras do pasado e a un contexto no que todo deb\u00eda ser constru\u00eddo. Paseamos por Siracusa. Estamos sentados nun delicioso caf\u00e9, ao car\u00f3n da fonte de Aretusa. Parte do que entendemos como Grecia debe ser procurado aqu\u00ed: da literatura, do pensamento ou da ciencia. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_51.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>O sol \u00e9 tan pracenteiro, o mar \u00e9 tan azul, a bad\u00eda siracusana, ausente de turistas \u00e9 tan fermosa que non podo menos que deixar de pensar nos expatriados. Os xudeus no seu \u00e9xodo, os galegos na di\u00e1spora cubana onde se pariu prensas, himnos e instituci\u00f3ns, o T\u00e1nxer dos intelectuais europeos do s\u00e9culo XX: a <em>ex<\/em>patria \u00e1s veces \u00e9 o espazo m\u00e1is f\u00e9rtil de creaci\u00f3n, porque se acaba creando desde a memoria. Siracusa \u00e9 unha das cidades m\u00e1is deliciosas de Sicilia. Os turistas visitan unicamente as grandes obras p\u00fablicas gregas: o teatro, o anfiteatro, a famosa Orella de Dionisos, pero non se achegan ata esta fermosa e pl\u00e1cida cidade con mercados evocadores. O mar, aqu\u00ed (sei que soa raro) \u00e9 como m\u00e1is plano. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_b_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_b_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_21.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_31.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_41.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>A auga da fonte Aretusa, que vemos manar igual que a viron os antigos, chega ata el. Hai que pasear por estas mari\u00f1as, deixarse embaucar, sentirse un expatriado grego. En canto te introducen polas ruelas, aparecen os pazos -alg\u00fans en ru\u00ednas- dezaoitescos do Gatopardo, do grande Giuseppe Tomasi di Lampedusa, habitados por colonias de gatos. Siracusa \u00e9 puro engado: vive morneando a sesta ao sol. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_61.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_71.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_81.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/siracusa_91.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Na antiga canteira co\u00f1ecemos a famosa Orella de Dionisos, que leva fascinando aos viaxeiros occidentais desde antes dos tempos de Goethe. Unha especie de estra\u00f1a furna, coma un templo consagrado noutro mundo distinto ao noso, onde a lenda tur\u00edstica di que Dionisos matou a 7.000 atenienses. Isto -que non sabemos que \u00e9- \u00e9 sen d\u00fabida unha das grandes obras da Antig\u00fcidade. As voces esvaran por ela e, desde o chan, a sensaci\u00f3n \u00e9 de vertixe ao mirares para arriba. Por iso as dimensi\u00f3ns son doutro mundo. <\/p>\n<p>Siracusa, a penas explorada no seu casco urbano polos turistas, \u00e9 unha das m\u00e1is personais, fermosas cidades da illa de Sicilia, en pleno proceso de respectuosa restauraci\u00f3n. Sentados nun anaco de muralla grega, cos p\u00e9s pendurando sobre o mar, ao car\u00f3n da sombra de Arqu\u00edmedes, por un momento tam\u00e9n sent\u00edn o que significa ser expatriado. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Foi entre estes expatriados de Siracusa onde a civilizaci\u00f3n grega ga\u00f1ou sobradamente a s\u00faa sona. Hoxe, esta pouco concorrida cidade \u00e9 unha delicia deitada sobre o mar. <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/11\/10\/siracusa-arelas-de-expatriados\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Siracusa: arelas de expatriados<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":13765,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,19,8],"tags":[],"class_list":["post-13764","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-italia","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13764","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13764"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13764\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13764"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13764"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13764"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}