{"id":13261,"date":"2010-10-08T22:01:17","date_gmt":"2010-10-08T20:01:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=13261"},"modified":"2010-10-11T00:34:07","modified_gmt":"2010-10-10T22:34:07","slug":"la-madia-a-vision-moderna-da-cocina-siciliana-de-pino-cuttaia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/10\/08\/la-madia-a-vision-moderna-da-cocina-siciliana-de-pino-cuttaia\/","title":{"rendered":"La Madia: a visi\u00f3n moderna da coci\u00f1a siciliana de Pino Cuttaia"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/pino.jpg\" alt=\"\" align=\"left\" vspace=\"4\" hspace=\"4\"\/><\/p>\n<p>\u00c1 coci\u00f1a siciliana p\u00e1salle un pouco como \u00e1 galega. F\u00e1lase tanto da tradici\u00f3n que non nos decatamos de que a tradici\u00f3n est\u00e1 a\u00ed para reinventala, non s\u00f3 para preservala nunha vitrina con formol. Durante a viaxe deste ver\u00e1n a Sicilia probamos sabores incribles, sabores intensos, penetrantes, profundamente gratificantes. Xa vos amosaremos m\u00e1is magn\u00edficas comidas tradicionais, pero o interesante \u00e9 apreciar a coherencia dunha gastronom\u00eda, duns produtos a outros. Unha gastronom\u00eda seductora, doada, penetrante. <\/p>\n<p>Unha das mi\u00f1as grandes curiosidades era ver como respond\u00eda unha zona como Sicilia a unha lectura contempor\u00e1nea destas receitas tradicionais tan queridas polos sicilianos. Italia, en xeral, ten sona de ser unha zona complicada para os coci\u00f1eiros de avangarda, ou para os coci\u00f1eiros que buscan crear os pratos desde unha perspectiva moderna, a\u00ednda que te\u00f1an base tradicional. Un dos mellores restaurantes de Sicilia \u00e9 <a href=\"http:\/\/www.ristorantelamadia.it\/\">La Madia<\/a> [<a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?ie=UTF8&#038;hl=es&#038;oe=UTF8&#038;num=200&#038;start=396&#038;msa=0&#038;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&#038;ll=37.105001,13.935374&#038;spn=0.002148,0.004259&#038;z=18\">localizaci\u00f3n<\/a>], a casa do chef Pino Cuttaia (unha estrela Michel\u00edn, para a Gambero Rosso \u00e9 con diferencia o n\u00famero 1). O restaurante est\u00e1 en Licata, na que me parece que debe ser a vila m\u00e1is fea da illa, cando menos a parte que eu vin, a\u00ednda que non queda lonxe de lugares como Agrigento, a vila onde est\u00e1 o Val dos Templos (unha media hora). O propio local est\u00e1 ata camuflado. A trav\u00e9s dunha porti\u00f1a acc\u00e9dese, no fondo, a unha coidada sala na que se dispo\u00f1en as mesas. <\/p>\n<p>La Madia conta cun men\u00fa cl\u00e1sico e outro creativo, pero ambos os dous est\u00e1n profundamente baseados na gastronom\u00eda do sur de Sicilia, no mar (Licata \u00e9 un antigo porto) e no campo do interior da illa. Queixos, peixes, hortalizas, entretementos; como con todo en Sicilia, non sabes que \u00e9 africano, que europeo, que asi\u00e1tico. N\u00f3s escollimos o men\u00fa contempor\u00e1neo. E chegounos isto. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_1.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Fotos: Sole<\/em><\/p>\n<p>Primeiro, o pan. Para Pino Cuttaia, o momento m\u00e1is importante do d\u00eda \u00e9 o de enfornar. O que chega \u00e9 unha viciosa oferta de pans sicilianos de todos os tipos, basicamente irresistible; moitos deles, coa inevitable presenza do aceite de oliva que provoca esa agradable sensaci\u00f3n nos dedos. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_2.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Logo chegou un <em>battutino de crostaceo, maionese di bottarga di tonno e olio al mandarino<\/em>. Como dir\u00eda un amigo meu, a primeira na fronte. Un intenso sabor ao que se lle d\u00e1 a volta do prato tradicional, con esa gasa envolvendo o contido do prato. E o festival continuou:<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_7.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_8.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Un intenso prato mari\u00f1o chamado <em>Sapore di mare&#8230;sapore di sale<\/em>, <em>raviolo di calamaro ripieno di tintirumma di cucuzza<\/em>, uns <em>tortelli estivi &#8220;ricordo del pesto trapanese&#8221;<\/em>, <em>arancino di riso con rag\u00f9 di triglia e finochietto selvatico<\/em>, ou un peixe espada sobre unhas brasas de am\u00e9ndoas que lle achegaban a este peixe tan caracter\u00edstico unha sutileza arom\u00e1tica embriagadora. Para acompa\u00f1ar, un branco plurivarietal, dos que abondan na illa, correcto sen grandes festas. <\/p>\n<p>Os postres foron tam\u00e9n unha homenaxe ao estilo doce siciliano. Comezamos cunha granita al limone, que \u00e9 algo que en Sicilia \u00e1 xente lle pirra: uns <em>brioche<\/em> recheos de granizado. Coa calor criminal que vai aqu\u00ed entran de marabilla. Rematamos con esta sorte de ca\u00f1a deliciosa con toques de pistacho. Aqu\u00ed os doces son frescos, canto m\u00e1is mellor. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_9.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/madia_10.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>A conclusi\u00f3n: o pracer de reco\u00f1ecer aqueles sabores que levabamos desfrutando d\u00edas, tratados con t\u00e9cnicas modernas, combinando ingredientes inusuais e con presentaci\u00f3ns fermosas, que conceden espazo \u00e1 delicadeza e \u00e1 sutileza. Coa nosa ollada de estranxeiros, era doado reco\u00f1ecer o v\u00ednculo entre o mundo dos sabores tradicionais e o que procura Cuttaia nos seus men\u00fas; encantounos ollar esa Sicilia que \u00e9 capaz de contarse a si mesma desde unha visi\u00f3n moderna da coci\u00f1a. Volver\u00eda sen dubidalo, a probar m\u00e1is cousas. <\/p>\n<p><em>O prezo do men\u00fa creativo de La Madia est\u00e1 nos 91 euros. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Se levas a coci\u00f1a siciliana \u00e1s t\u00e9cnicas do s\u00e9culo XXI, o resultado contin\u00faa a ser&#8230;coci\u00f1a siciliana. Na cidade costeira de Licata, preto de Agrigento, hai un excelente exemplo.  <\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/10\/08\/la-madia-a-vision-moderna-da-cocina-siciliana-de-pino-cuttaia\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">La Madia: a visi\u00f3n moderna da coci\u00f1a siciliana de Pino Cuttaia<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":13262,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,19,7],"tags":[],"class_list":["post-13261","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-italia","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13261","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13261"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13261\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13262"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13261"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13261"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13261"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}