{"id":1326,"date":"2006-08-02T21:49:45","date_gmt":"2006-08-02T19:49:45","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=1326"},"modified":"2006-08-02T22:18:33","modified_gmt":"2006-08-02T20:18:33","slug":"ollos-de-auga-para-os-canonicos-da-novela-negra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/08\/02\/ollos-de-auga-para-os-canonicos-da-novela-negra\/","title":{"rendered":"Ollos de auga, para os can\u00f3nicos da novela negra"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.culturagalega.org\/imaxes\/soportais\/libros_854.jpg\" alt=\"\" align=\"left\" vspace=\"4\" hspace=\"4\"\/><a href=\"http:\/\/www.culturagalega.org\/lg3\/novidade.php?Cod_prdccn=854\">Ollos de auga<\/a> \u00e9 unha novela que est\u00e1 circulando de boca en boca, entre amigos. Escrita por Domingo Villar, pres\u00e9ntase como unha nova aposta pola novela negra en galego. Confeso que o que m\u00e1is me gusta do x\u00e9nero \u00e9 a capacidade de penetrar de xeito transversal en diferentes estratos sociais e colectivos; o que menos, sen d\u00fabida, son as convenci\u00f3ns. \u00c1s veces parece que existe nalgures un expedidor de certificados de novela negra que obriga a seguir uns determinados c\u00e1nones para obter o diploma final, coma no movemento DOGMA. Os que botamos de menos a escrita \u00e1cida e et\u00edlica de Han\u00edbal Malvar -que no seu momento si que foi un pasi\u00f1o m\u00e1is al\u00e1, dentro deses c\u00e1nones- volvemos con melancol\u00eda a ler as novas propostas. <\/p>\n<p>O outro d\u00eda, cando baixei pola r\u00faa con Ollos de auga na man, reco\u00f1ezo que me enganchei a risco de verme atropelado con sem\u00e1foros. Despachei a noveli\u00f1a nun d\u00eda. Ollos de auga \u00e9 unha narraci\u00f3n de consumo r\u00e1pido -case inmediato- que se axusta de xeito can\u00f3nico \u00e1s convenci\u00f3ns do x\u00e9nero, a\u00ednda que esvare no trasfondo e o protagonista, o inspector Leo Caldas, sexa de psicolox\u00eda plana e caracterizaci\u00f3n con pinzas. Separado da muller -non temos moi claro que \u00e9 o que foi mal-, e con carreira fulgurante -pero non sabemos cantos anos ten. Cun asistente zaragozano que non entende os t\u00f3picos galegos e que fai de paiaso divertido, pero non sabemos que papel cumpre na acci\u00f3n. A partir de a\u00ed, a novela tenta solucionar o escabroso asasinato dun m\u00fasico gai residente nun d\u00faplex da torre da Illa de Toralla e acaba nos altos fondos -que os hai- da sociedade viguesa. G\u00fastame o alento da cidade, o percorrido polas r\u00faas, a integraci\u00f3n para nada traum\u00e1tica da modernidade urbana -que noutros escritores contempor\u00e1neos galegos parece un parto e unha motivaci\u00f3n m\u00e1is ideol\u00f3xica que un feito normal- e a preocupaci\u00f3n polo ritmo -tam\u00e9n algo m\u00e1is inusual do que debera. A m\u00e1goa \u00e9 que Villar tema non conseguir ese lendario certificado de &#8220;novela negra&#8221; que Chandler debe expedir dende os infernos e non se separe nin un cent\u00edmetro dos personaxes e resultados previs\u00edbeis. A\u00ednda as\u00ed, prefiro un clon de calidade que unha mala invenci\u00f3n. En resumo, unha entretida proposta para devorar nunha ou d\u00faas tardes de praia. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ollos de auga \u00e9 unha novela que est\u00e1 circulando de boca en boca, entre amigos.&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/08\/02\/ollos-de-auga-para-os-canonicos-da-novela-negra\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Ollos de auga, para os can\u00f3nicos da novela negra<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28113,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-1326","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1326","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1326"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1326\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28113"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1326"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1326"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1326"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}