{"id":1218,"date":"2006-07-05T20:33:32","date_gmt":"2006-07-05T18:33:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=1218"},"modified":"2006-07-06T08:17:45","modified_gmt":"2006-07-06T06:17:45","slug":"a-parada-das-bestas-un-segredo-no-medio-da-campina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/07\/05\/a-parada-das-bestas-un-segredo-no-medio-da-campina\/","title":{"rendered":"A parada das bestas, un segredo no medio da campi\u00f1a"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image1217\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/2006\/07\/parada_bestas.jpg\" alt=\"parada_bestas.jpg\" \/><\/p>\n<p>Ultimamente parece que ando abonado a <a href=\"http:\/\/www.palasderei.com\/\">Palas de Rei<\/a>, este fermoso concello lugu\u00e9s da non menos sorprendente e bastante desco\u00f1ecida Terra da Ulloa. Palas conta co privilexio de ter o top\u00f3nimo galego m\u00e1is gastron\u00f3mico -salvo que <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=1218#respond\">me desmintas<\/a> con alg\u00fan outro mellor. Non \u00e9 outro que \u00e9 a parroquia de <a href=\"http:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Lugares_de_Palas_de_Rei\">San Xusto de Reposter\u00eda<\/a>.<\/p>\n<p>Pero este post vai para a parroquia veci\u00f1a, Pidre, onde nos levou a recomendacion do amigo Bob Oe. Al\u00ed est\u00e1 <a href=\"http:\/\/www.aparadadasbestas.com\">A Parada das Bestas<\/a> (982183614), unha fermosa casa de labranza do XVIII adaptada, como tantas, ao turismo rural. Pero os seus propietarios, Mar\u00eda Varela e Suso Santiso, foron m\u00e1is al\u00e1, e montaron hai xa m\u00e1is de dez anos un restaurante de coci\u00f1a de autor no medio dos bosques lugueses. Cando chegas -p\u00f3deste perder con facilidade polo cami\u00f1o, as\u00ed que vai atento aos sinais-, hai dous cans enormes e vellos que se dedican todo o d\u00eda a durmir, un fermoso comedor de pedra e un ambiente moi familiar. <\/p>\n<p>N\u00f3s probamos al\u00ed varias marabillas: o preferido da casa, un <strong>folladi\u00f1o de verduras<\/strong> que combina vexetais da horta cortados moi finamente recuberto dunha capa de queixo da ulloa derretido, uns <strong>saqui\u00f1os de calabac\u00edn recheos de solombo de boi, queixo e pistacho<\/strong> que sorprenden ao m\u00e1is esc\u00e9ptico. Os segundos son algo m\u00e1is convencionais, pero dunha factura impec\u00e1bel. O <strong>solombo de boi<\/strong> era dunha carne de calidade excelente, coci\u00f1ado cun meticuloso tempo de elaboraci\u00f3n, o <strong>bacori\u00f1o ao forno <\/strong>sorprend\u00eda pola suavidade e a mornura xenial, a\u00ednda que nos dous casos, se cadra, o acompa\u00f1amento de patacas fritidas non estea \u00e1 altura da festa. Os postres son tam\u00e9n de am\u00e9n: n\u00f3s probamos o <strong>plum-cake de lim\u00f3n con xeado de noz e cravo<\/strong>, algo absolutamente f\u00f3ra do normal. Tal despregue non \u00e9 casual, sen\u00f3n froito dunha aposta seria. A chef, Mar\u00eda Varela, dedica un mes ao ano \u00e1 experimentaci\u00f3n no seo da coci\u00f1a basca e n\u00f3tase ben que hai periodos de reflexi\u00f3n e investigaci\u00f3n. A sala est\u00e1 rexentada axeitadamente polo seu home, Suso Santiso. O prezo -uns 30 e algo de euros, vi\u00f1o inclu\u00eddo- resulta barato para a fermosura e a felicidade desta coci\u00f1a que non renega do caseiro para acadar alturas m\u00e1is elevadas. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ultimamente parece que ando abonado a Palas de Rei, este fermoso concello lugu\u00e9s da non&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/07\/05\/a-parada-das-bestas-un-segredo-no-medio-da-campina\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">A parada das bestas, un segredo no medio da campi\u00f1a<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28106,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7,8],"tags":[],"class_list":["post-1218","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diario","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1218","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1218"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1218\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28106"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1218"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1218"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1218"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}