{"id":12153,"date":"2010-07-06T19:50:46","date_gmt":"2010-07-06T17:50:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=12153"},"modified":"2010-07-07T00:27:34","modified_gmt":"2010-07-06T22:27:34","slug":"esa-ensaladina-rusa-de-bote","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/07\/06\/esa-ensaladina-rusa-de-bote\/","title":{"rendered":"Esa ensaladi\u00f1a rusa de bote"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/ensaladinha.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>O outro d\u00eda en Baleira -concello rural de Lugo famoso estes d\u00edas porque onte transportaron en helic\u00f3ptero por riba da fraga da Marronda un San Francisco de m\u00e1is de 800 quilos- pasounos o seguinte sucedido. Chegamos a un restaurante, moi concorrido por peregrinos. De primeiro: ensaladilla rusa, lentellas&#8230;de segundo, lombo adobado, ovos con xam\u00f3n, filete de tenreira. Non son prexuizoso: tendo a sentarme nos sitios pensando que, ata a comida m\u00e1is corrente e menos imaxinativa, pode ser fant\u00e1stica se est\u00e1 ben feita e conta cuns bos profesionais que coiden do produto e da s\u00faa elaboraci\u00f3n. Mortos de calor, pedimos ensaladi\u00f1a. <\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>-Moi ben -tomouse a comanda. <\/p>\n<p>A camareira abreu unha porta dun almac\u00e9n e diante nosa sacou un tarro de cristal. Nos quedamos mirando entre n\u00f3s. Miramos o tarro. <\/p>\n<p>-A\u00ed vai a <em>nosa<\/em> ensaladi\u00f1a rusa. <\/p>\n<p>Visualicei a coci\u00f1a do restaurante, o bote grande de maionesa Kraft, o escorrer o l\u00edquido do bote de cristal, o zoupeteo dunha tonelada de maionesa, chof, remexe, remexe. Xa saen os primeiros. Intragables. Supo\u00f1o que haber\u00eda algo de aprensi\u00f3n. Pero tam\u00e9n de cabreo. <\/p>\n<p>Que pouco nos queremos. Que pouco pensamos no futuro. E que moito temos que mellorar. Imax\u00ednense esa ensaladi\u00f1a rusa, feita con hortalizas da praza, ou da casa, e unhas boas patacas de Baleira, e unhas boas cenorias, e uns b\u00f3s ch\u00edcharos. A un pouco de cari\u00f1o e profesionalidade ter\u00edan unha ensaladilla rusa brutal, memorable. As\u00ed \u00e9 o prato m\u00e1is famoso de Casa Conchi, en Cotobade, por exemplo, e o comedor est\u00e1 cheo de ensaladillorusos fan\u00e1ticos. Todo m\u00e1is barato que o bote de cristal do Lidl e a maionesa Kraft. Pero non.  Pensamos que os peregrinos non falan con outros peregrinos, que non diseminan o que ven. Pensamos que todo d\u00e1 igual. E non d\u00e1 igual. Se vives en Baleira, en Corme, en Folgoso, en Celanova ou en A Ca\u00f1iza, ou en Pontevedra, ou na Coru\u00f1a, non te pode dar igual. Non se pode meter o peor x\u00e9nero do mundo e cobrar 55 euros por cabeza, como nos pasou o outro d\u00eda nun restaurante de Sanxenxo, e por riba pretender que o cliente fidelice e volva. Parvos ou parvos e medio!<\/p>\n<p>E logo fanse <a href=\"http:\/\/culturaeturismo.xunta.es\/actualidade\/nova.php?id=1836&#038;lg=gal\">campa\u00f1as publicitarias<\/a>, claro, a\u00ednda que ningu\u00e9n se atreva a dar as cifras reais que inspiran esas campa\u00f1as, e que non son nada boas; son tan malas, de certo, que o goberno actual recuperou esta acci\u00f3n feita polo goberno anterior. Eu son optimista: creo que melloramos, e creo que a mellora \u00e9 notoria. Pero tam\u00e9n creo que hai que ser radical na mellora e non agardar ao 2030 para que non nos metan a ensaladi\u00f1a de Lidl diante dos nosos ollos sen pensar que iso non vai ter consecuencias.  <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O outro d\u00eda en Baleira -concello rural de Lugo famoso estes d\u00edas porque onte transportaron<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/07\/06\/esa-ensaladina-rusa-de-bote\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Esa ensaladi\u00f1a rusa de bote<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-12153","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12153","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12153"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12153\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12153"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12153"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12153"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}