{"id":1095,"date":"2006-05-29T23:31:26","date_gmt":"2006-05-29T21:31:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=1095"},"modified":"2006-05-29T23:32:57","modified_gmt":"2006-05-29T21:32:57","slug":"os-meticulosos-dedos-de-fernando-algueira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/05\/29\/os-meticulosos-dedos-de-fernando-algueira\/","title":{"rendered":"Os meticulosos dedos de Fernando Algueira"},"content":{"rendered":"<p>Fernando Gonz\u00e1lez prefire que o chamen Fernando Algueira, recuperando o alcume secular da s\u00faa familia de Amandi. \u00c9 alto, de pelo crecho e descoidado que se vai perdendo polo cami\u00f1o dos seus corenta e longos de diante para atr\u00e1s. Pasea por entre os muros da s\u00faa diminuta adega, nun d\u00eda de sol batente, \u00e1 sombra dun souto de frondosos e frescos carballos que case pousan as p\u00f3las sobre os muros de pedra neorrom\u00e1nica do min\u00fasculo almac\u00e9n. A poucos pasos, cae ao baleiro o aire no can\u00f3n do r\u00edo Sil, na m\u00edtica parroquia de Amandi, no coraz\u00f3n da <a href=\"http:\/\/www.ribeirasacrata.com\/\">Ribeira Sacra<\/a>. E aqu\u00ed, na sombra desta adega, c\u00f3idase un dos mellores vi\u00f1os da denominaci\u00f3n, o<a href=\"http:\/\/www.adegaalgueira.com\/\"> Algueira<\/a>. <\/p>\n<p>O interior do recinto \u00e9 m\u00ednimo e coidado coma un teatri\u00f1o de feira de principios de s\u00e9culo. Tel\u00f3ns penduran do teito dividindo estancias. Atr\u00eds amosan os vi\u00f1edos esvarando polas ladeiras. Uns pequenos bocois coidan o prezado crianza, un dos poucos que se fabrican na denominaci\u00f3n de orixe. E \u00e1 esquerda, os grandes bocois de aluminio incuban o prezado l\u00edquido no ano. Nesta atm\u00f3sfera, cada botella parece ter nome, apelidos, pai, nai e mesmo descendencia putativa. F\u00edltrase a luz. Un gato maulla entre as caixas de madeira nova.<\/p>\n<p>&#8211;<em>Rexeito calquera outra man en todos os procesos creativos que te\u00f1en que ver coa vide<\/em> \u2013explica Fernando Algueira- <em>por iso paso todo o d\u00eda entre estas vi\u00f1as. Coido de cada cepa eu mesmo. <\/em><\/p>\n<p>Hoxe Fernando deber\u00eda estar ben contento. O cr\u00edtico de vi\u00f1os de El Pa\u00eds, Carlos Delgado, seleccionaba o Algueira Crianza 2004 como vi\u00f1o da semana, cunha puntuaci\u00f3n de 8,9 sobre 10 e un <a href=\"http:\/\/www.elpais.es\/articulo\/buena\/vida\/Cepas\/viejas\/bancales\/elpviabue\/20060527elpvialbv_4\/Tes\/\">par\u00e1grafo envelenado<\/a> no que o cr\u00edtico contextualiza :<\/p>\n<blockquote><p>Uva y pizarra en un clima complejo que permite la diversificaci\u00f3n. Las condiciones no pueden ser mejores. Los resultados, no tanto. La mayor\u00eda de los vinos no superan una estimable mediocridad, con algunas excepciones. Entre ellas, este tinto que se acerca al nivel de los grandes.<\/p><\/blockquote>\n<p>O certo \u00e9 que o vi\u00f1o parece criado monllo por monllo con mani\u00e1tico coidado, porque o sabor do Algueira \u00e9 diferente a outros menc\u00edas, not\u00e1belmente persoal na s\u00faa identidade. Hai un toque non tan floral, como m\u00e1is maduro, que supera a acidez dos malos vi\u00f1os da zona e enriquece con matices maduros e profundos a festa das flores dos bos Amandi, coma o <a href=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?m=200502&#038;paged=2\">Vi\u00f1a Cazoga<\/a>. Parece prematuramente envellecido no gusto, pero novo a\u00ednda no fondo. Ao seu godello oc\u00f3rrelle o mesmo. Fernando Algueira a\u00ednda experimenta na sorte dos <a href=\"http:\/\/www.mivino.info\/detalle.jsp?c=128\">crianzas<\/a>. A adega \u00e9 novata, a penas seis anos. O tempo de repouso do vi\u00f1o nos bocois de carballo franc\u00e9s, unha inc\u00f3gnita. A decisi\u00f3n sempre var\u00eda, de s\u00fapeto hai que tomala. A colleita do 2004 non chegou aos 12 meses. Pero aprender os tempos da espera a\u00ednda \u00e9 unha materia novi\u00f1a por estas terras. E Fernando parece estar a aprender moi de contado.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fernando Gonz\u00e1lez prefire que o chamen Fernando Algueira, recuperando o alcume secular da s\u00faa familia&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2006\/05\/29\/os-meticulosos-dedos-de-fernando-algueira\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Os meticulosos dedos de Fernando Algueira<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,7,8],"tags":[],"class_list":["post-1095","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-diario","category-paparotasco","category-roteiros","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1095","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1095"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1095\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1095"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}