{"id":10920,"date":"2010-04-28T00:48:15","date_gmt":"2010-04-27T22:48:15","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=10920"},"modified":"2010-04-30T21:37:59","modified_gmt":"2010-04-30T19:37:59","slug":"sudestada-praceres-no-pais-dos-sabores-imaxinarios","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/04\/28\/sudestada-praceres-no-pais-dos-sabores-imaxinarios\/","title":{"rendered":"Restaurante Sudestada: praceres \u00e1 mesa de Corto Malt\u00e9s"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_3.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>En todas as culturas os puntos cardinais representan valores, van m\u00e1is al\u00e1 do seu propio sentido. Na nosa, o Norte representa o fr\u00edo, o progreso, a br\u00e9tema, a comida abundante; o Sur \u00e9 a calidez, o sol, a ledicia vital, a vida de r\u00faa. E logo est\u00e1 o Sudeste. O Sudeste pasou de ser un inferno tropical ao pa\u00eds imaxinario de Corto Malt\u00e9s. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/corto_hongkong.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>O sudeste -Cambodia, Tailandia, China, Vietnam, Indonesia, Birmania&#8230;-, un territorio de monta\u00f1as boscosas e verticais xurdindo do mar e de pequenos samp\u00e1ns percorrendo augas de pouca profundidade. Pero sobre todo \u00e9 un territorio imaxinario, de ollos grandes e rasgados e de bailes esquem\u00e1ticos e barrocos e deuses con colmillos e budas inzados de flores devotas. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_2.jpg\" alt=\"\" \/><br \/>\n<em>Servizo de mesa preparado deste xeito cando chegas. Fotos: Sole<\/em><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_1.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Esta semana viaxei con sabores ao pa\u00eds imaxinario de Corto Malt\u00e9s. Foi en Sudestada [T.: 915334154\/ <a href=\"http:\/\/maps.google.es\/maps\/ms?ie=UTF8&#038;hl=es&#038;oe=UTF8&#038;t=h&#038;num=200&#038;start=396&#038;msa=0&#038;msid=116032577529155518220.00000111d78e2747569d4&#038;ll=40.444606,-3.698914&#038;spn=0.0016,0.002411&#038;z=19\">localizaci\u00f3n<\/a>], unha das grandes sensaci\u00f3ns gastron\u00f3micas de Madrid. Tras un cambio de local, agora Sudestada est\u00e1 ubicada nun local que segue a ser pequeno e discreto. Peta todas as fins de semana. Se queres ir venres ou s\u00e1bado pola noite debes chamar un mes antes. Pero \u00e9 toda unha experiencia. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_4.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_5.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_6.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_7.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_8.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_9.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Rexentado por tres arxentinos, F\u00e9lix Gehle, en sala, Pablo Giudice, xerente pero que tam\u00e9n est\u00e1 en sala e Estanis Carenzo como responsable de coci\u00f1a, o restaurante ofrece unha interpretaci\u00f3n da coci\u00f1a asi\u00e1tica que recrea ese sudeste imaxinario. O men\u00fa \u00e9 unha gran opci\u00f3n por 38 euros, e se sirve ao centro, como un antigo banquete. Comezas cunha sopa de miso e un <em>nem cua<\/em>, uns roli\u00f1os vietnamitas de cangrexo e porco, que sirves con soia, verduras e mollas nun delicioso caldo. Sigues cuns cl\u00e1sicos <em>dumplings<\/em> de Singapur, recheos de porco e verduras, o <em>com rang<\/em> vietnamita, as espectaculares <em>sate kambing<\/em>, as brochetas maceradas de a\u00f1o procedentes de Indonesia ou o <em>curri vermello<\/em> de carrilleira de vaca, que hai que esfia\u00f1ar antes de comer, os encurtidos levados \u00e1 mesa. Unha aut\u00e9ntica delicia que remata frescamente con postres de t\u00e9 verde ou de mango, e que se agradecen despois dunha boa insuflada de curry. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_10.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/sudestada_11.jpg\" alt=\"\" \/><\/p>\n<p>Basicamente, \u00e9 un festival. Un aut\u00e9ntico festival para quen queira vivir unha experiencia gastron\u00f3mica diversa e feliz, proporcionada, que pode acompa\u00f1ar de bos c\u00f3cteis, espumantes, cervexas (a xaponesa ou a Alhambra, a esta comida vir\u00edalle moi ben Estrella Galicia, pero non te\u00f1en) ou unha pequena pero boa selecci\u00f3n de brancos ou tintos. Eu recomendo cervexa para o men\u00fa: vai ser moito m\u00e1is satisfactoria (a\u00ednda que te bebas tres).<\/p>\n<p>Sudestada \u00e9 unha aut\u00e9ntica marabilla que non nos defraudou en absoluto. Un lugar ao que volver\u00eda cada dous ou tres meses para ver que novo te\u00f1en de contar estes arxentinos. Sudestada \u00e9 un lugar para ser felices co pracer da gastronom\u00eda, as\u00ed de claro, a uns prezos moi razoables. Con vi\u00f1o -falarei del noutro post- a cousa saiunos en 50 euros por persoa. V\u00e1leos ben validos. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>En todas as culturas os puntos cardinais representan valores, van m\u00e1is al\u00e1 do seu propio&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/04\/28\/sudestada-praceres-no-pais-dos-sabores-imaxinarios\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">Restaurante Sudestada: praceres \u00e1 mesa de Corto Malt\u00e9s<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10921,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,7],"tags":[],"class_list":["post-10920","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-destacado","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10920","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10920"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10920\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10921"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10920"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10920"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10920"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}