{"id":10178,"date":"2010-03-18T00:59:10","date_gmt":"2010-03-17T22:59:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/?p=10178"},"modified":"2010-03-18T01:00:40","modified_gmt":"2010-03-17T23:00:40","slug":"ainda-mais-atras-cos-albarinos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/03\/18\/ainda-mais-atras-cos-albarinos\/","title":{"rendered":"A\u00ednda m\u00e1is atr\u00e1s cos albari\u00f1os"},"content":{"rendered":"<p><span class=\"drop_cap\">A<\/span>o servilo prov\u00f3case un efecto estra\u00f1o, unha confusi\u00f3n dos sentidos. Est\u00e1s vendo un l\u00edquido dourado, intensamente dourado, mesmo parece algo mesto a\u00ednda que despois non o sexa. Cres ver un moscatel, cres ver un vi\u00f1o doce repousado. Pero \u00e9 un albari\u00f1o. Un albari\u00f1o de dez a\u00f1os. No \u00faltimo mes, algunhas veces catei con amigos albari\u00f1os vellos. E aseguro, son hipn\u00f3ticos, na s\u00faa cor. Xabi sacounos o outro d\u00eda un albari\u00f1o Dorado do 2001, un <em>vinho verde<\/em> de Mon\u00e7\u00e3o. Dez anos de albari\u00f1o. Ao probalo, claro, a confusi\u00f3n imposible: non \u00e9 doce, sen\u00f3n dez anos despois, a\u00ednda moi \u00e1cido, e fresco. E pasou dos sabores c\u00edtricos propios do varietal aqu\u00e9n e al\u00e9n Mi\u00f1o a tomar a personalidade algo m\u00e1is encorpada dun godello. <\/p>\n<p>Agora, este Dorado do 2001 sabe a maz\u00e1, a fresca maz\u00e1 verde contida nun espeso raio de outono; e algo m\u00e1is, pode que a mesma suxesti\u00f3n da cor. Apareceron en nariz notas de carburos, coma os Riesling, como se revelaran ao final o misterio e nos confirmaran que si, que a uva albari\u00f1o chegou canda os monxes do C\u00edster atravesando pireneos e mesetas, r\u00f3danos, ebros e rhins.  Brancos de dez anos, conservados en botella, sen barrica. Canto nos falta por saber dos nosos varietais, unha vez superemos os nosos prexu\u00edzos e deixemos tempo ao tempo. A opci\u00f3n m\u00e1is f\u00e1cil para descubrilo, se queredes, \u00e9 o excelente Contra a Parede, que comercializa a adega Eidos. O outro d\u00eda probei a anada 2005. Unha gran achega. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ao servilo prov\u00f3case un efecto estra\u00f1o, unha confusi\u00f3n dos sentidos. Est\u00e1s vendo un l\u00edquido dourado,&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/2010\/03\/18\/ainda-mais-atras-cos-albarinos\/\">Ler a historia<span class=\"screen-reader-text\">A\u00ednda m\u00e1is atr\u00e1s cos albari\u00f1os<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22,7],"tags":[],"class_list":["post-10178","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vino","category-paparotasco","excerpt","zoom","full-without-featured","even","excerpt-0"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10178","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10178"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10178\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10178"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10178"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10178"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}