Unha potente rede wifi atravesa por fin os muros da mi\u00f1a casa: almorzamos cos nosos medios favoritos, vemos a posta de sol na terraza acompa\u00f1ados da m\u00fasica extra\u00edda por Pandora para a ocasi\u00f3n, acudimos a Google con fruici\u00f3n, aprendo sobre Lacan para interpretar mellor os textos de Slavoj \u017di\u017eek, fago as transferencias bancarias a media noite \u2013cando me lembro-, recupero programas favoritos, comunico onde e cando quero, deposito traballo en Gmail para recuperalo ao chegar \u00e1 oficina. <\/p>\n
Se cadra, ao longo de quince horas do d\u00eda mante\u00f1a alg\u00fan tipo de interacci\u00f3n coa rede. E iso reconf\u00f3rtame. Internet axuda a redistribu\u00edr os horarios persoais, en cami\u00f1os a\u00ednda insospeitados. O meu ritmo de vida \u2013agora dec\u00e1tome- est\u00e1 sincronizado nas novas e difusas coordenadas de espazo e tempo de Internet. \u00c9 m\u00e1is humano, menos estresante. Quizais non se viva peor sen Internet, pero sen d\u00fabida v\u00edvese mellor con ela. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Unha potente rede wifi atravesa por fin os muros da mi\u00f1a casa: almorzamos cos nosos…<\/p>\n