Na madurez, To\u00f1o Figueroa, v\u00e1stago da \u00faltima aristocracia do pa\u00eds, mant\u00e9n unha dobre vida na intimidade da s\u00faa memoria. Lembra a diario as s\u00faas primeiras veces e habita sen descanso a pasada mocidade: o sexo, as grandes mentiras familiares, os trens que se foron perdendo… To\u00f1o m\u00f3vese con cinismo e incredulidade no convulso ambiente pol\u00edtico da Galicia de principios dos oitenta; a s\u00faa conciencia social remata no seu propio corpo e no das mulleres coas cales aprende a descubrilo. Ou iso nos quere facer crer. Ata que To\u00f1o e os seus amigos chegan \u00e1 solitaria praia de Calabarda, un para\u00edso aberto ao oc\u00e9ano onde se pode ser libre dun xeito novo: sen roupa. Nun extremo da praia, os arque\u00f3logos descobren un castro ancestral. Noutro, os veci\u00f1os so\u00f1an con leiras de millo en que agromen os chal\u00e9s. E no medio, To\u00f1o \u00fanese a unha grea de nudistas dispostos a todo para manteren os seus coiros ao sol.Manuel Gago ofr\u00e9cenos en Nus un retrato ir\u00f3nico e irreverente da contraditoria Galicia dos primeiros 80 a trav\u00e9s das aventuras sexuais dun cr\u00e1pula tan c\u00ednico como tenro.<\/p><\/blockquote>\n
Inspirada nos movementos de loita polo naturismo nas praias galegas a principios dos 80, N\u00fas<\/em> \u00e9 unha aposta literaria moi distinta aos meus anteriores textos, a\u00ednda que os lectores reco\u00f1eceredes claves, escenarios e (seguro) personaxes. En N\u00fas<\/em> exploro a sensualidade, o descubrir do sexo, a masculinidade… pero tam\u00e9n escribo desde a memoria dun protagonista un tanto inc\u00f3modo, que relata a Galicia entre a transici\u00f3n e a primeira democracia desde un punto de vista pouco habitual na literatura do pa\u00eds. \u00c9 unha novela dunha persoa, pero tam\u00e9n dun tempo.<\/p>\nNus<\/em> presentada nun minuto:<\/h3>\n
![\"\"](\"http:\/\/www.manuelgago.org\/blog\/wp-content\/uploads\/nus-690x1024.jpg\")
<\/p>\n