Italia

A paisaxe vinícola das Langas

Había tempo que quería coñecer a rexión na que se fai o Barolo, un dos máis recoñecidos viños do mundo. Aparece como distinguido acompañante nas ceas románticas das series norteamericanas, mencionado nos ágapes dos plutócratas de países sen cultura vinícola. Quería saber que hai nese viño que esperta tantas paixóns. Así que aquí estabamos, nas Langas, ao sur do Piamonte. Unha suavísima orografía de outeiros coroados por torres de castelos, e unha paisaxe totalmente modificada polo home e o viño, como podedes ver nas fotos. Nunca vira algo similar. Ao Oeste, os Alpes Marítimos descen abruptamente ata a costa ligur pero aquí, a paisaxe é doce, campesiña. Todo aquí é lento e considerábelmente aburrido, perfecto na súa ubicación de postal, nos seus castelos e viliñas, no seu silencio de agricultores. O cultivo da vide non xenera, nos campos, a actividade humana intensa doutro tipo de cultivos. Estas vilas parecen espertar só para a vendima. ¿Silencio, dicía? Non sempre.

Polas noites, escóitanse ruídos pavorosos: nas vilas do val, os acordeóns alpinos tocan a súa música inocente ata a medianoite, e as brisas tráente repetitivas melodías con esa inxenuidade machacante de tiroleses. Imaxínome a praza da vila chea de xentes civilizadas e á mestra da vila e o dono da carnicería vestidos de traxe rexional, termando duns acordeóns pintados con flores, mentres un montón de matrimonios observan a música desde unhas terrazas nas que comen en voz baixa, con esa cara de ausencia que teñen as parellas rodadas durante décadas.

Quería ver en que se convertía unha rexión cando o seu principal recurso turístico de éxito é o viño, e cando este recurso funciona a pleno rendemento. Conclusión 1: Uf. Conclusión 2: Isto do enoturismo é algo bastante perigoso para os amantes do viño locais. Vexamos por que.