Peregrina, unha cervexa que busca as súas raiceiras

Será pola alianza entre a crise económica e unha tendencia anterior, que xa vén de vello, a cervexa artesá está collendo unha gran forza por todas partes. As posibilidades de fabricar cervexas únicas cun investimento reducido e con certa rapidez están a converter estas bebidas nunha sorte de novo hobby que tece unhas impresionantes redes persoais que se intercambian entre si botellas destas cervexas con nome propio. Iso si, poucos se atreven a dar o salto cara producir a máis escala. É o caso da cervexa Peregrina, que se produce no polígono Costa Vella, subindo máis alá do Leroy Merlin. O outro día Torrado lembroume que a fábrica abre para degustacións os venres e os sábados á tardiña e aló nos fumos a experimentar.

A cervexa Peregrina, a primeira realmente fabricada en Compostela, ocupa unha nave industrial á que lle adosaron unha barra para as degustacións. O ambiente reúne a curiosos que se achegan ata aló a consumir unha cervexa que aínda non é doada de atopar nos bares da cidade, canda valdubrenses (ten un motivo) e xente do polígono que remata alí a semana con compañeiros de traballo. Unha noción superlativa das tapas axuda a encher o local.

E ben, a cervexa? Pois dentro da miña ignorancia diría que é unha pale ale, con certos toques de amargor, de cítricos, á que lle presta moi ben a temperatura fría. Está moi rica, e é moi distinta ás cervexas comerciais: moi fresca e con máis carácter. Como problema, vímoslle que tiña demasiado carbónico. Con menos é posible que estivese moito máis sabrosa e agradable, pero é unha opinión.

Estivemos vendo as instalacións, que parten da filosofía singular dos socios. Contóunola Juan José García Noya, un deles. Eles tentan que a maior parte dos produtos e dos procesos sexan galegos. Coa malta non se pode conseguir, pero compénsano co investimento en maquinaria. Noya, que é de Val do Dubra, emprega depósitos de inox fabricados nese concello, nos que confía a morte, e a maiores reconvirte maquinaria da industria leiteira do interior da provincia da Coruña para o procesamento da cervexa. Aínda que a auga é compostelana, as notas finais de amargor veñen dadas por lúpulo das ribeiras do Tambre aínda en estado salvaxe. Ese lúpulo tamárico contén propiedades únicas, segundo Noya, para darlle o último toque á cervexa.

Compensa achegarse un venres ou un sábado a partir das 18.30 pola fábrica da Peregrina e degustar in situ unha cervexa que pide frescura e que arrinca, en moi boa posición, na ambición de identificarse cunha cidade e unha comarca. Non o ten doado, pero pódese conseguir. Os tempos complexos piden ideas novas, e en Galicia a cervexa artesá é unha auténtica novidade.