Nun bosque próximo a Lugo, levántase un intrigante conxunto de vestixios arqueolóxicos de diferente forma e condición. O sorprendente é que hoxendía levan unha discreta vida cultual.
Le a historia completa »Un interesantísimo uso de infografía interactiva e moi actual. Finlandia puxo problemas ao rescate financeiro de Portugal, e a Geraçao C elaborou un vídeo que anda a correr como a pólvora no que lle explica Portugal aos finlandeses. Aínda que é un pouco longo, é moi interesante ver o final.
Os viñedos de Lobarzán en Vilaza (Monterrei)
A terra de Monterrei estase a revelar como unha das zonas máis prometedoras para os tintos galegos. Son sempre bombas de froita, finísimos coupages nas que a araúxa sofistica …
Impactoume moito a traza do Dream Hotel, un proxecto hoteleiro en Nova York deseñado por Handel Architects. No interior do post hai máis fotos. (vía The Contemporist)
Xa ven que esta tempada estamos moi herdeirianos. E é que o pouco tempo do que dispoño dedícoo a estas saídas exteriores para presentarmos Herdeiros pola Forza, o cal é un auténtico pracer polos debates …
Nun bosque próximo a Lugo, levántase un intrigante conxunto de vestixios arqueolóxicos de diferente forma e condición. O sorprendente é que hoxendía levan unha discreta vida cultual.
Grazas a Alejandro Lamas coñezo esta foto de Ramón Caamaño. Está tirada nalgún sitio da Costa da Morte ao redor do ano 1929 e representa unha lareira galega clásica que polas súas dimensións encaixa bastante …
Impactoume moito a traza do Dream Hotel, un proxecto hoteleiro en Nova York deseñado por Handel Architects. No interior do post hai máis fotos. (vía The Contemporist)
the wine codex
O vídeo está ben, pero inclue mentiras e medio verdades http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fmrsteed2.blogspot.com%2F2011%2F05%2Fas-estorias-que-andamos-tentar-impigir.html ;)
Desde logo.
Non puiden abrir a ligazón, pero hai cousas bastante rechamantes. Por exemplo, a abolición da escravitude foi cousa do marqués de Pombal no 1761 (non no 51, como aparece no video) Pero foi unha abolición no territorio metropolitano. Nas colonias, habería que esperar á segunda metade do século XIX.
Sobre a pena de morte… sospeito que os Habsburgo de Viena (e Toscana) terían algo que dicir sobre quen foi o pioneiro na súa abolición.
O de que os primados de España foran de Portugal… recoñezo que ignoro a que se refiren. A primatura pasou de Toledo a Compostela, e de aí, volta a Toledo.
Non está mal a idea. Outra cousa é que sirva para que os tomen máis en serio ou non. O da axuda de Salazar á Finlandia en guerra coa URSS non sei se o terán en conta, pero o de Nokia, polo menos, sería digno de reflexión…
Sen dúbida, señores. O vídeo é como moi entusiasta, ouh? Para min sóbranlle dous minutos, pero recoñezo qeu como traballo de comunicación non está mal, sobre todo porque o golpe final do apoio aos finlandeses é soberbio. Seríao moito máis se tivese, como digo, catro minutos.
Sobre o do Primado, refírense máis ben ao anterior Nuncio do Vaticano en España, o señor Manuel Monteiro de Castro (mimá, que posto estou en temas eclesiásticos).
Perdón, a ligazón correcta é esta http://mrsteed2.blogspot.com/2011/05/as-estorias-que-andamos-tentar-impigir.html ;)
A réplica finesa
http://www.youtube.com/watch?v=Zurmn4fcxrk&feature=related
Con moooooooi mala uva. Ademáis o vídeo é cousa dun internauta, non dun ente institucional. É curioso comprobar como funciona unha confrontación entre chuvinismos.
Aínda así, recoñezo que o vídeo ten o seu punto. A relativización que se fai dalgunhas afirmacións do vídeo portugués agradécese. Sexa desde Madrid ou de Lisboa, a matraca de «que importantes somos que temos millóns e millóns de persoas falando a nosa lingua» xa cansa un pouco. A veces un fártase da dictadura das estatísticas, que pretender reducir o mundo e as súas cousas a unha serie de porcentaxes e números para poñer a uns por riba de outros («somos os que temos máis falantes, o estado máis antigo, as nosas fronteiras son as máis vellas» etc, etc)
Era visto o da réplica.
Dígovos unah cousa e sempre a mantiven: o de andar con eses argumentos sempre é un símbolo de febleza, máis que de fortaleza. Nin Francia, nin Inglaterra, nin os Estados Unidos, mesmo nin España adoita precisar de eses momentos de autoafirmación.
Pero iso non quita que o formato é ben interesante. E ás veces hai que dicir tamén esas cousas. Somos tamén o que fumos, aínda que obviamente o máis importante é ser hoxendía.
Para min no video orixinal non sobran minutos. Ten a suficiente forza narrativa para que non decaia, e alén dos contidos e a veracidade dos mesmos, é entretido e, como dicía magago, moi entusiasta. Moito.
Non podo dicir o mesmo da réplica, que seguramente non tería os recursos económicos do primeiro, e parece máis un pase de diapositivas en powerpoint dun alumno de primeiro da ESO.