Si, si, que son moi bonitos os time-lapses de Nova York ou Londres (os vídeos feitos a partir de moitas fotografías). Pero e se fixeramos un coa receita das orellas de Entroido? A tal cousa se atreveu José Manuel Poza, e quedou ben chulo. O momento da beizón da masa é impagable. (vía)
A casa das historias de Manuel Gago. Desde 2002.
pois si…quedou xenial…ademais das orellas…onde anden unhas boas orelllas…que se quiten as filloas. Saúdos e apertas
caralludo! moláronme as zapatillas das cociñeiras, o super-fornillo, e paquete de tabaco :)
Es buenísimo! Sobretodo, ver como se mueve la mesa mientras amasan! Qué grande!! jajajaaj
Tan bo, coma as propias orellas.
Bo traballo …e bo proveito.Por certo,como poderiamos dicir en galego “time lapses” ?
Non teño nin idea. Xa faría algunha suxestión a este respecto algún terminólogo? E, se non se fixo, algún se apunta?
Pois mira ti… que xa fai ben tempo desto e veño a atopalo agora… Que gusto ler os comentarios! Se chegamos a saber da repercusión do asunto… houbéramos posto as zapatillas de gala! ;) Moitas gracias Capitulocero!