Estampas pompeianas (I): o espello do tempo
2 / September/ 2010 – 6:18 pm | 3 Comments

Aos lugares nos que fuches feliz non volvas. Ante esta chamada á fuxida, o mellor é afrontar o reto. E descubrir na túa ollada sobre a máis fascinante cidade do mundo antigo que xa es outro.

Le a historia completa »
Home » Diario

Unha viaxe lóstrego a un pequeno universo

6 / November/ 2009 13 comentarios

Se miras na zona da dereita do blog, verás que está activo xa o reprodutor de Ipoki, que indica a posición na que se atopa o meu GPS. Ou sexa, que hai algo grande a punto! Pero non cho vou dicir. Se queres sabelo, deberás conectarte a Capítulo 0 o venres 6 de novembro (ou sexa, hoxe), de 19:30 a 20 h. Durante esa media hora retransmitirei a miña posición, que estará en movemento pero que poderás identificar con facilidade. E logo xa vos contarei. :-)

13 comentarios »

  • magago says:

    PostPost: Os que xa o sabedes, facédeme o favor de gardarvos o secreto, ho.

  • Ricardo says:

    Home, non terás deixado o GPS tirado no cumio do Pico Sacro, ¿non? Estar aí no alto xa de noite… non imaxino qé pensas facer alí enriba a esas horas…

  • magago says:

    O do Pico Sacro era para despistar ata que se active. ;)

  • Pois segredo gardado. Pasadeo ben.

  • lapatianco says:

    Graciñas pola aclaración Manolo, que xa pensaba eu que te ías meter polas bocas das minas e o boqueixón do Pico mencionado. Eso si, con “nocturnidade” pero sen “alevosía”.
    O tempo non está para moitas cousas, pero por apostar, non che diría eu que non foses a sorprendernos con algún sitio cerquiña dalí. Xa sabes, eso que ás veces nos pasa a todos de ir ducias de veces a un sitio … e logo nos dín eso de … “mira, mira, a só un par de quilómetros tes estoutro sitio esquecido pero abraiante”. Os contos de aprender a ver e mirar o territorio.
    Ánimo deixade as vosas ideas sobre onde carallo vai ir esta xente. Por falar que non quede … e ó final, a ver, dos que non sabemos onde van, quen atina ou se aproxima.

  • lapatianco says:

    Eu apostaría por algún lugar no entorno do Ulla.

    Quizais algunha cata nocturna dalgún caldo dese ácedo viño desas terras. Ese que tan rápido se sube á testa e tanto consumimos cando novos. … E como sexa algo desto ¡anda que non se vai mover despois o boneco-asterisco!!.
    Ou algunha saída cos de Axena a ver algún animal nocturno por ese río.

  • danielo says:

    Estaste a converter no rei dos Teasers!

  • el pingue says:

    Ya te digo yo que te vas a perder. Menos mal que hace poco pasaron por allí unos OVNIS y dejaron un grato recuerdo. Ovnis ovnis, no jabalís, que también los hay…..

  • PabloV says:

    qué cabrón! como nos coidamos, espero un post á altura !!!

  • lapatianco says:

    Pois, non. Nin Ulla, nin viño, nin gaitas. Mediterraneo, pan-tumaca e barretina.
    ¡Vai a modo!. Que é noite e non se che vaia aparecer o espirito-transno do Dalí ese, que por aí che andará rondando.
    Xa está. Visto. ¡Noraboa!
    E agora marcho para unha enchenta de castañas, chourizos e viño, que é tempo de magosto.
    Saúdos.

  • PabloV says:

    pois eu non vou ser menos ca vos, as castañas fágoas na casa, ala

  • Arraverde says:

    Que envexa! Pasádeo xenial e desfrutade moito da paisaxe e de cada cousa que vos traian…
    E contádenolo con palabras e imaxes.

  • IagoPazos says:

    unha pregunta: ¿é o mellor restaurante do mundo?

Deixa un comentario!

Engade o teu comentario debaixo, ou trackback do teu propio sitio. Ti tamén subscribirse a estes comentarios via RSS.

Pórtate ben. Manteno limpo. Queda no tema. Non sexas troll. Nada de anónimos vengativos nin outras trangalladas

Podes empregar estes tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Este blog recoñece Gravatar. Se queres ter un, rexístrate en Gravatar.