Aos lugares nos que fuches feliz non volvas. Ante esta chamada á fuxida, o mellor é afrontar o reto. E descubrir na túa ollada sobre a máis fascinante cidade do mundo antigo que xa es outro.
Le a historia completa »Esta historia é bastante alucinante. Chegounos por unha destas colebras de correos electrónicos (grazas, Sole->grazas, Pía!). Aínda que non podas suprimir o terrible “son de fondo” de Enya mírao ata o final. Trátase do peculiar sistema de desprazamento duns nenos colombianos ata a súa escola. Terrible.
A Asociación de Sumilleres Gallaecia vén de remitir a lista de 44 viños premiados na súa convocatoria anual. O titular claro deste ano é o gran pulo de calidade nos tintos de Galicia, que segundo …
Do 10 ao 12 de setembro organízase en Compostela, con centro neurálxico no CGAC, o MaccAtlantic 2010, unha interesantísima proposta de acción cultural. Trátase dun evento no que concorren conferencias, obradoiros, debates e outras actividades …
E trala novela histórica, volve a novela negra. E logo volverán outros, así que se es escritor e estás especializado nun xénero aparentemente perdedor, porfía: en dez anos poderá chegar o teu momento e tirar …
Aos lugares nos que fuches feliz non volvas. Ante esta chamada á fuxida, o mellor é afrontar o reto. E descubrir na túa ollada sobre a máis fascinante cidade do mundo antigo que xa es outro.
Xa teño unhas gañas tremendas de ver o novo filme de Jorge Coira. Parece auténtico, intenso e algo íntimo coma os bos xantares ao redor dos que xiran as diferentes historias. (vía)
Fotos: Sole
No medio dunha densa trama urbana, que me recordou no seu caos e dispersión ao peor hinterland do Salnés ou da área metropolitana da Coruña, pero inmensamente máis suxo, érguese un xigante doutros tempos: …
the wine codex
Púxome os pelos de punta
Cona, a ver o guapo que se queixa agora do noso transporte escolar…
Off-topic: pola música de Enya seguirán pasando os anos, e seguirá dando os mesmos escalofríos, ou máis, que ó principio…
Si o vexo en algunha película, chámolle tolo o guionista.. Creo que de mais novo tiven algun pesadelo parecido. Preguntume si a lo menos non se podía minimizar o risco faendo que pasase somentes o profesor…pero casi mellor faendo que pasase o presidente da república pra que lle den unhas clases no outro lado..
cousa mais extraña, pero as tirolinas só funcionan para un lado, o que terán que subir para a ida!
Iso mesmo me preguntei eu. Gustaríame saber a outra parte da historia (aínda que hai un momento en que o presentador fala algo diso, pero non llo pillei ben).
a naturalidade dos cativos lémbrame “salvando a distancia” a min mesmo de cativo tamén á saída da escola entrar nas obras para pasear por tablóns a 10 metros de altura… coa idade do reporteiro… nin de coña
Impactante. Seguro que este é un risco proporcional ao que van vivir cando sexan maiores.
[...] Los niños del cabo [...]