Segundo indica o seu divertido sitio oficial, a xenebra escocesa Hendrick’s é “preferida por 1 de cada 1000 bebedores de xenebra” (sic). A empresa puntualiza que está encantada, porque a Hendricks se fai de xeito artesanal, nun curioso alambique restaurado do século XIX de funcionamento peculiar e a súa técnica de marketing baséase na rareza do produto e dos seus propios entusiastas bebedores (?).
Coa xenebra pasa como coa cervexa: podes non ter practicamente nin idea aínda que che guste (o meu caso), ou podes ser un auténtico erudito da materia, non hai termo medio. Eu non entendo un pemento de xenebras pero esta é, con diferencia, a mellor que teño probado, moi por riba doutras de calidade como a Citadelle. Creo que a clave está nas infusións botánicas que lle botan ao alambique durante a destilación. Unha moi sutil de rosas e outra, máis perceptíbel, de pepino. Unha auténtica gozada, moi diferente a outras e ideal para amantes dos sabores elegantes. Se te vas facer un GT de Hendrick’s, un consello. Mellor non lle botes limón, ou non te pases con el, porque provocas que desapareza o aquel tan especial que lle dan as infusións. Pasoume o outro día, que asasinei sen piedade un par de GTs. Pola contra, un pouquiño de pepino pode prestarlle de marabilla.
A Hendrick’s vale sobre os 27 euros. En Santiago eu merqueina en Valladares (República do Salvador, 14).
Manuel Gago é xornalista e profesor universitario. 
{ 9 comments… read them below or add one }
Si señor, mi favorita!! Como solemos decir cuando nos juntamos el alguna casa amable: Quien compra la “Jimi Hendrick’s??
Ahora bien, para mi gusto, Citadelle le va a la zaga.
Un saludo desde Vigo.
Milu.
Hahaha…xusto hoxe viña lendo unha historia similar nun libro que se chama “Chasing Cool”… que conta como un vozka chamada Grey Goose a constrúe un tipo sobre o valor do premium, sobre 5 destilacións e sobre unha construcción de identidad dende o “Frances” (¿¿??). Ao final do conto Bacardi US merca esta enseña e posicionaa como Premium… en fin,
a verdade é que esta marca se está poñendo de moda entre os bebedores de Gin como a máis selecta, e vese que o seu consumo está medrando pese a seu prezo, e mesmo en supers cada vez é máis frecuente a súa presenza. Pepino, si pero coidado co exceso (non?)
Por certo tamén esta (creo que francesa) ten un sabor excepcional polo que me contaron, ademais ten un sitio ben chulo:
http://www.g-vine.com/ginacular.html
Certo, a g-vine é espectacular. Pero o prezo é tamén bastante máis elevado…
O certo é que a xenebra é un destilado que está en auxe últimamente. Nos entramos pola Citadelle, e coa visita a Solla, Martin Millers, Blackwood, The London Gin (un nome ben pretencioso), e a g-vine que comenta Moraiminha… todo un abano de grandes exemplos.
A miña irmá trouxome unha da súa estancia en Newcastle que pode que non pase desta fin de semana sen abrir…
Esfectivamente, Suso, mellor pepino que limón pero sen pasarse. A clave desta xenebra está en non matarlle a sutileza.
Queda fichada esa g-vine.
Acaba de llegar a España la supuesta reina de las ginebras “in the world” titulo que no se auto-colocan sus creadores sino alguno de sus mas aferrimos…
Se llama el ivento Junipero y es Californiana. Es lo que se, no la he probado y supongo que no lo hare hasta la proxima semana aun… ya veremos
Pois xa contarás a ver que tal. Vese que hai moito movemento neste mundo no último ano, non teño moi claro a que se deberá.
Gran Xenebra, por certo en Santiago encontreina a 22,50 € nunha das pequenas tendas antigas que hai na caldereria… que comparando ós 38 € que costa no Corte Inglés non está nada mal…