Técnica para recordar o viño que tomaches
30 / Marzo/ 2008 5 comentarios
5 comentarios »
Deixa un comentario!
Nun bosque próximo a Lugo, levántase un intrigante conxunto de vestixios arqueolóxicos de diferente forma e condición. O sorprendente é que hoxendía levan unha discreta vida cultual.
Le a historia completa »
Os viñedos de Lobarzán en Vilaza (Monterrei)
A terra de Monterrei estase a revelar como unha das zonas máis prometedoras para os tintos galegos. Son sempre bombas de froita, finísimos coupages nas que a araúxa sofistica …
Impactoume moito a traza do Dream Hotel, un proxecto hoteleiro en Nova York deseñado por Handel Architects. No interior do post hai máis fotos. (vía The Contemporist)
Xa ven que esta tempada estamos moi herdeirianos. E é que o pouco tempo do que dispoño dedícoo a estas saídas exteriores para presentarmos Herdeiros pola Forza, o cal é un auténtico pracer polos debates …
Nun bosque próximo a Lugo, levántase un intrigante conxunto de vestixios arqueolóxicos de diferente forma e condición. O sorprendente é que hoxendía levan unha discreta vida cultual.
Grazas a Alejandro Lamas coñezo esta foto de Ramón Caamaño. Está tirada nalgún sitio da Costa da Morte ao redor do ano 1929 e representa unha lareira galega clásica que polas súas dimensións encaixa bastante …
Impactoume moito a traza do Dream Hotel, un proxecto hoteleiro en Nova York deseñado por Handel Architects. No interior do post hai máis fotos. (vía The Contemporist)
the wine codex
unha gran idea este «recordatorio» que permite interactuar ao comensal dun xeito tan inmediato e doado…tamén estaría ben algun restaurante che agasallara ademais da preceptiva conta, cun folletiño persoalizado co menú elixido dende os entrantes ao postre, imaxes do plato, receitas ou mesmo unha pequena historia dalgún ingrediente peculiar, non deberia ser moi complicado cun ordenador calquera e unha base de datos ben dotada.
Redios suso! non te pasarias un pouco coas imaxes e a historia? :)
O do recordatorio é habitual en bastantes restaurantes de gama alta, co gallo dunha celebración -na vella hredanza dos recordatorios de menús en francés dos hoteis do XIX e principios do XX-, ou se tomas un menú degustación. No caso de Arzak, a sofisticación xa era o máis: incluían exactamente os viños que tomamos.
Coincido contigo en que é unha excelente técnica de marketing.
Fantástica idea…
Deberían de copiala todos os productores… de feito, ó recordar un viño fai que podas pedilo de novo… e iso se pode levar hasta na carteira…
Unha aperta…
Para o degustador resulta un bo xeito de lembrar un viño, por suposto… Aínda que para os que somos de memoria visual, coma min, sería relativamente complicado lembrar un viño por un anaquiño de papel…
Agora, dende o punto de vista práctico da adega, paréceme bastante complexo á hora do etiquetado…