[lang_gl]Interiores para construirlles un mirador: como os hoteis fabrican unha nova ilusión[/lang_gl][lang_es]Interiores para construirles un mirador: cómo los hoteis fabrican una nueva ilusión[/lang_es]


Hotel Particulier de Montmartre (París)
[lang_gl]Superada a fascinación pola arquitectura espectacular que moitos arquitectos lle levan dando aos hoteis de luxo durante todo o século XX, os interiores son agora a nova pluma de pavo real no luxo global e viaxeiro das capitais do mundo. Hai un cambio significativo na forma na que os hoteis de alto nivel atraen agora ao seu cliente. Ata hai vinte anos, o clasicismo era a nota dominante, e aí estaba a distinción. Un sabía que estaba nun hotel de luxo porque se asemellaba a un modelo arcaizante e novecentista de pazo aristocrático, coma o Hotel du Palais de Biarritz; as tornas cambiaron, e unha vez que o confort é un valor relativamente doado de producir, a nova aristocracia monetaria impón espazos máis persoais, diferenciados, rubricados por autores concretos. Este movemento global outorga ao espazo interior un valor non demasiado atendido ata o momento, dálle fotoxenia e busca que a experiencia do hotel sexa considerábelmente distinta á vida cotiá.
É a nova ilusión, o novo espellismo cultural das clases altas, trasladar o espectáculo dentro de catro paredes. Entre o Ritz e o Hotel Avenida de América de Madrid, por poñer un caso próximo, está unha transformación na economía do capital e nas actitudes da clase alta, que xa non é tan ostentosa na súa exhibición pública. Por máis que ao Ritz vaian os pais e ao Porta de América vaian os netos das mesmas familias. Algunhas destas xoias do interiorismo -inalcanzábeis para a maior parte dos petos- están a abraiar na forma na que os interiores se conciben, como se xa non quedara ningunha norma na distribución do noso espazo íntimo e todo estivera por inventar. Serán clásicos do deseño, dentro dun par de séculos, cando nos miren desde os libros/tfts antolóxicos do século XXI. Para de aquela, a clase alta -seguro que seguirá habendo clase alta- xa terá descuberto algún outro xeito de diferenciarse e confirmarse. Mentres, quédanos estas fermosuras. Recomendo explorar as ligazóns.[/lang_gl]
[lang_es]Superada la fascinación por la arquitectura espectacular con la que muchos arquitectos construyen los hoteles de lujo durante todo el siglo XX, los interiores son ahora la nueva pluma de pavo real en el lujo global y viajero de las capitales del mundo. Hay un cambio significativo en la forma en la que los hoteles de alto nivel atraen ahora a su cliente. Incluso hace veinte años, el clasicismo era la nota dominante, y ahí estaba la distinción. Uno sabía que estaba en un hotel de lujo porque se asemejaba a un modelo arcaizante y novecentista de palacio aristocrático, como el Hotel du Palais de Biarritz; las tornas cambiaron, y una vez que el confort es un valor relativamente fácil de producir, la nueva aristocracia monetaria impone espacios más personales, diferenciados, rubricados por autores concretos. Este movimiento global otorga al espacio interior un valor no demasiado atendido incluso el momento, le da fotogenia y busca que la experiencia del hotel sea considerablemente distinta a la vida cotidiana.
Es la nueva ilusión, el nuevo espejismo cultural de las clases altas, trasladar el espectáculo dentro de cuatro paredes. Entre el Ritz y el Hotel Avenida de América de Madrid, por poner un caso próximo, está una transformación en la economía del capital y en las actitudes de la clase alta, que ya no es tan ostentosa en su exhibición pública. Por más que al Ritz vayan los padres y al Puerta de América vayan los nietos de las mismas familias. Algunas de estas joyas del interiorismo -inalcanzables para la mayor parte de los bolsillos- están asombrando en la forma en la que los interiores se conciben, como si ya no quedase ninguna norma en la distribución de nuestro espacio íntimo y todo estuviese por inventar. Serán clásicos del diseño, dentro de un par de siglos, cuando nos miren desde los libros/tfts antológicos del siglo XXI. Para entonces, la clase alta -seguro que seguirá habiendo clase alta- ya habrá descubierto alguna otra manera de diferenciarse y confirmarse. Mientras, nos quedan estas hermosuras. Recomiendo explorar los vínculos.[/lang_es]

Hotel Adam&Eve (Turquía)

Hotel Fox (Copenhague)

Descoñecido hotel en construción. Campaña de promo neste blog.












manuel, imaxino que o hotel en madrid ó que te refieres é o silken puerta américa
á beira doutro edificio emblemático da capital: as torres blancas de sáenz de oíza
Efectivamente. Moitas grazas!
Muchas gracias por mostrar mi imagen. No defraudaré.
Saludos