Sadam, primeiro ditador executado na era dixital

Se cadra Sadam Hussein sexa o primeiro ditador executado da era dixital, con todas as consecuencias que iso ten. Observei a escena co morbo de calquera; ao pouco lin a transcrición das conversas sostidas entre Sadam, o seu verdugo e un funcionario no tétrico patíbulo. Técnicas, burocráticas, centradas no propio feito. Sadam mantense serio, sobrio, sen facer concesións histriónicas nin alocucións ao pobo. As súas frases para a Historia son directas e convencionais. Pero na súa propia morte aplícase unha metáfora de Internet e dos novos xeitos de comunicación. O vídeo oficial grávase desde arriba, á altura dos verdugos, e detense xusto antes da execución. Pero un asistente, na parte de abaixo, fai a súa propia gravación co móbil, engadindo un punto de vista desde a audiencia e chegando ata o final dos feitos. Cando aforcan a Sadam, a torcedura do corpo só se percibe coa cámara do vídeo á luz dos flashes das cámaras que inmortalizan o momento, o cal, ben mirado, resulta pavoroso. Escóitanse ao longo de toda a execución rezos combinados con berros contra Sadam. E sabemos que todo seguirá igual. Os norteamericanos estarían trala porta, fumando un pito mentres agardan o momento de entrar. O traballo suxo quedou para os locais. Sorprenden os escrúpulos actuais de Washington por non inxerir coas decisións do Goberno iraquí, despois de invadir un país completo. E un sabe que todo isto é un fenómeno moi propio da administración imperial, sexa da época ou do milenio que sexa.