Silesia

Descansamos. Aqui na Silesia os meus oidos comezan a comprender un pouquichinho desta lingua polaca. Os dias son enormes na minha cabeza: rimonos, comemos, bebemos, falamos, pero esta e unha viaxe ben estranha e fascinante. Hai algo moi proximo, algo que fai que todo estea aqui ao caron do noso universo cultural. O campo, a agricultura, a periferia. Outras cousas son moi diferentes. Falamos moito con Wodek, con Tomek, con Anetta. E doado comprenderse en todolos sensos. Caladinha esta a escribir preciosas notas de Polonia cos seus ollos.

Descansamos. A minha cabeza reconfigurase, coma todolos verans. Cando chegue a SDC xa vos conto. Internet semellame a mil quilometros de distancia.